o podróżach i podróżnikach

Powrót z koncepcją

2010-10-15T00:01:00.000-07:00

Minęło trochę czasu, sporo pracy i sporo podróży. Ale po drodze i w wolnych chwilach doskwierał brak kontaktu z pełnym życia wirtualnym życiem podróżników. Stąd i koncepcja... TO BE UP TU DATE

***

KONCEPCJA jest prosta: treści jest wszędzie dużo, a czasu zawsze mało i oba te elementy składają się na wspólny wniosek - nie zawsze jest łatwo trafić na wartościową treść.

A co może pomóc, jest wiele źródeł, a to z którego ja korzystam, dostępne jest tutaj:
PL Professional Travellers.

A tam dzisiaj znalezione: odzew do momentu publikacji tego postu pozytywny odzew już praktycznie setki ludzi na polecenie samego linku do fejsbukowej strony książki Martyny Wojciechowskiej "Kobieta na krańcu świata". Ja to nazywam siłą mediów społecznościowych. Dobry pomysł i pozytywne idee mogą się szerzyć i już wiemy co i jak szybko zyskuje jaką popularność.

Dodałem setną opinię, że i ja lubię "Kobietę na krańcu świata" :)

STYCZEŃ 2010 editor's choice: wybrane ciekawsze publikacje w temacie 'travel'

2010-02-01T14:04:00.001-08:00

Redaktorski wybór z miesiąca: STYCZEŃ 2010 - czyli wszystkie strony świata i artykuły i info, które się najbardziej podobały na PL Professional Travellers oraz - gościnnie - wybrane 5 najciekawszych artykułów z serwisu PERON4.pl

***

Gościnnie z PERON4.pl
wybrane przez redakcję Peron4:

7 sposobów na to, żeby poczuć się jak Portugalczyk - Ewa Serwicka

Rowerem przez Saharę – rozmowa z Anną Grebieniow - Grzegorz Król

Najdłuższy pociąg świata - Maciej Tumulec

Ramadan – krwawe święto muzułmańskich terrorystów? - Alicja Rapsiewicz

Wielbłądy po horyzont - Anna Krukowska

***

Domowo: PL Professional Travellers i wszystkie strony świata
najpopularniejsze opublikowane linki:

Zobaczyć świat: Ma 76-lat i właśnie wróciła z autostopu po Kazachstanie - fly4free.pl

Martyna Wojciechowska zdobyła ostatni ze szczytów, który jej pozostał do zdobycia "korony ziemi" czyli najwyższych gór każdego kontynentu. Gratulacje! - Carstensz Expedition

Travelbookcrossing - z poparciem: zaproszenie od Andiego z klubpodroznik.pl - grupa na fejsbuku

Wycieczka z b. członkami gangu. Płacisz 65 dolarów i ryzykujesz - deser.pl

Jak Ci samolot nie poleci to licz się ze słowami - pardon.pl

"Miałem tylko nosić kawę" czyli 'upierdliwa masa pasażerów' widziana okiem stewarda - przewodnik.onet.pl

O tym jak Wojciech C. rozmawiał z proboszczem o Wielkiej Orkiestrze Świątecznej Pomocy - cejrowski.com

A Paraglider's Breathtaking Views - George Steinmetz (17 photos) - My Modern Metropolis - mymodernmet.com

***

Zobacz artykuł: Facebook Could Become World's Leading News Reader (Sorry Google)

Dyskretny urok pilotażu. Pisze pilot wycieczek

2010-01-30T12:49:00.000-08:00

Piszę to jako pilot wycieczek. Bo lubię to co robię. Bo dostaję czasem pytania co i jak. Bo mnie to interesuje. A że o trudniejszych stronach terminowania w tym zawodzie pisałem w artykule: Pilot wycieczek – przygoda czy trudna praca? to tym razem, nieco inaczej.

Dyskretny urok pilotażu napędza niezły biznes szkoleniowym firmom obiecującym - zwykle i w większości - młodym ludziom: wspaniałe podróże, zwiedzanie świata za darmo i ciekawą pracę oraz przy tym zarobki rzędu... nie o tym ma jednak być mowa. Na początku zarabia się mało, później większość nie zarabia dużo, a organizatorzy zawsze będą uważać, że płacą wystarczająco albo za dużo. Więc niekoniecznie (czy raczej na pewno nie) w pieniądzach tkwi urok tej pracy.

Co to znaczy być pilotem wycieczek?

lubić zmiany:

pilot czasem musi być więcej niż pół roku w różnych częściach świata, więc w domu jeśli w międzyczasie się pojawia, to nie zagrzewa miejsca długo

lubić ludzi:

bo pilot jest ciągle z ludźmi, czasem 24 godziny na dobę (kiedy coś nawali i nie można się położyć), i w zasadzie powinien o tym zawsze pamiętać, że tam gdzie jest w pracy, jest właśnie dla ludzi, a nie dla siebie

być opanowanym:

bo czasem na krótko, w krytycznym momencie pilot staje się jedynym oparciem tak dla pojedynczej osoby, jak i nawet dla całej grupy, która znajdzie się w trudnym położeniu; bo wręcz nie można, a przynajmniej nie powinno się okazywać zdenerwowania, zniecierpliwienia, strachu, negatywnych emocji - bo chodzi właśnie o coś przeciwnego

dużo wiedzieć:

bo pilot jest często traktowany jako przewodnik, a ten ma większy autorytet, kto ma większą wiedzę; więc wiedzę powinno się rozwijać, do wyjazdów trzeba się przygotowywać, a najlepiej to być przysłowiową "alfą i omegą" na kierunku, na którym się pracuję, co osobom przyjeżdżającym do jakiegoś kraju czy miasta po raz kilkudziesiąty to przychodzi już samo

ciekawie mówić:

bo wiedza bez umiejętności jej sprzedania i wykorzystania jest niczym; a w pilotażu sekretem sukcesu jest dobre skomponowanie właśnie wiedzy, komunikatywności i wykształconych - ale najlepiej wrodzonych - cech osobowościowych, które sprawiają, że pilota się słucha i powinno, przede wszystkim powinno się chcieć słuchać

:) pilot powinien też umieć tańczyć, a najlepiej to ciekawie tańczyć i mówić

umieć organizować:

bo pilot czasem musi naprędce zorganizować coś co zupełnie nie było przewidziane, musi umieć niekiedy zapewnić ciekawe rozwiązania, znaleźć wyjście z trudnej sytuacji, zaplanować kilka rzeczy na raz i przy tym przekonać do tego ludzi przed którymi stoi

zdobywać autorytet:

ludzie, którzy jadą z pilotem od pierwszego momentu powinni wiedzieć, że mają do czynienia z właściwym człowiekiem na właściwym miejscu; bo pilot jest cały czas oceniany, powinien być lubiany bo w innym razie może być czasem boleśnie krytykowany; pilot musi umieć przekonać do siebie wszystkich, musi wykazać się elastycznością a zarazem zdecydowaniem, nastawieniem proklienckim a zarazem nieraz kategorycznością, z jednej strony musi umieć traktować wszystkich z przyjaźnią lub przynajmniej z uprzejmym profesjonalizmem, z drugiej - w najgorszych przypadkach - z zasłużoną lecz uczciwą surowością

Bo pilotaż to oczywiście podróżowanie i zarabianie, ale i odpowiedzialność i ciężka praca, walizki i nieraz trudne sytuacje, to i zarwane noce i setki czy tysiące godzin na lotniskach w fotelach samolotów czy autokarów, przeczytane książki, zainwestowane pieniądze i tysiące opowiedzianych historii i spotkanych ludzi... wymagających ludzi!

***

To na moim blogu pierwszy artykuł, który - w zamierzeniu - otwiera cykl wpisów pod hasłem: "dyskretny urok pilotażu". Jako autor funkcjonuję zarazem jako pilot od 1997 roku z przerwami na różne inne prace. Z tych kilkunastu prac jakich się podejmowałem, praca pilota odpowiada mi najbardziej. Tak to określiłem na swoim profilu zawodowym:

...Podróże to jeden z moich "koników" od dzieciństwa, kiedy to zamiast plakatów na ścianach miałem dziesiątki map. W efekcie to zainteresowanie stało się już nawet nie tyle sposobem na życie, co sposobem życia - pracą wynikającą z pasji...

Polecam też:
Forum PILOCI WYCIECZEK
i stronę tego forum na fejsbuku
oraz
PROJEKT DOBRA TURYSTYKA - PilociWycieczek.pl
i dla zapisanych na nim młodych adeptów pilotażu wątek:
DLA ZACZYNAJĄCYCH PRACĘ W TURYSTYCE JAKO PILOT/ka
goldenline:
Grupa PILOCI WYCIECZEK na goldenline
i na koniec artykuł - jeżeli doczytała/eś do tego miejsca to może Cię zainteresuje też ten mój wpis (w jednym portalu linkującym):
Pilot wycieczek zagranicznych - o początkach w tym zawodzie

Piotr Kruczek
travel geek - dołącz do mnie na: TWITTER & BLIP & FACEBOOK & FLAKER & MYBLOGLOG & GOLDENLINE & SOUP & BLOX

POWRÓT NA STRONĘ GŁÓWNĄ

POWIĄZANE ARTYKUŁY

Travel'owe podsumowanie mijającego tygodnia 18-24.I.2010 i więcej

2010-01-24T03:13:00.000-08:00

Subiektywnie i wybiórczo! Co było komentowane, odniesienia do blogów, artykułów, informacji - zobacz: korona ziemi zdobyta po raz drugi przez Polkę, 76-letnia autostopowiczka, ciekawe mapy Warszawy i Łodzi i nie tylko!

Na PL Profesional Travellers on facebook spore uznanie zdobył wyczyn Martyny Wojciechowskiej: zdobycie korony ziemi dopinające klamrę jej wysokogórskich wypraw na wszystkich kontynentach! Gratulacje złożone! Martyna jest drugą Polką której się to udało, pierwszą była w 2000 roku himalaistka Anna Czerwińska. Ciekawostką może być, że najmłodszą zdobywczynią najwyższych szczytów każdego z kontynentów była w 2007 roku osiemnastoletnia Samantha Larson.

Z największym odzewem spotkał się tekst o chyba najstarszej prawdziwej autostopowiczce, którego bohaterka Teresa Bancewicz "Ma 76-lat i właśnie wróciła z autostopu po Kazachstanie" na blogu fly4free.pl, o którego fan page'u i świetnej dynamice w pozyskiwaniu nowych fanów też żartowałem w swojej notce: "fan case - fly4free vs AdventureGirl czyli ilu fanów na godzinę (z przymrużeniem oka)". A niebywałej autostopowiczce Teresie Bancewicz wyrazy uznania! Zobacz pod tym linkiem: film z wyprawy pani Teresy!

W tym tygodniu zakończony został jeden z etapów konkursu na blog roku (zobacz też notkę: "Podróżnicza blogosfera: wielka zmiana małymi krokami"), w którym wyróżniono 11 blogów w kategorii podróże. Do 1 lutego 2010r. trwa kolejny etap, w którym działa jury oceniające każdy z wyróżnionych blogów o podróżach. Swoją rolę też ciągle możemy odegrać my, czyli internauci: jeżeli komuś jakiś blog spośród wyróżnionych spodoba się Tobie najbardziej to możesz teraz głosować na bloggera roku - więcej na stronie blogroku.pl.

Poza tym dodałem też kilka ciekawych linków, np.: mapy Warszawy i Łodzi dla młodych podróżników (można wydrukować, poskładać i dać swoim zagranicznym gościom):

Z tej wspieranej przez Unię Europejską ciekawej strony, której mottem reklamowym są 3 hasła:

NO-NONSENSE
NOT COMMERCIAL
MADE BY LOCALS

można też dla siebie ściągnąć ciekawe opracowania o 10 innych europejskich miastach. Polecam: use-it.be

W mijającym tygodniu dodałem też powitania dla dwóch nowych fan page'ów na fejsbuku: redakcji RP.pl/podróże oraz forum PILOCI WYCIECZEK. Działu "Podróże" z Rzeczpospolitej nie trzeba reklamować, ale zrobienie dla zewnętrznego forum specjalnej strony na fejsbuku to ciekawostka. Tak to wyjaśniają piloci:

Facebook to największa światowa społeczność w internecie, w której - jeżeli jeszcze nie dzisiaj, to za niedługo - nie być, będzie po prostu oznaczało w internecie "nie istnieć". Stąd ten krok i propozycja by i tu wejść z tym niezależnym (...), społecznym forum dyskusyjnym... WIĘCEJ

Piotr Kruczek
travel geek - dołącz do mnie na: TWITTER & BLIP & FACEBOOK & FLAKER & MYBLOGLOG & GOLDENLINE & SOUP & BLOX

POWRÓT NA STRONĘ GŁÓWNĄ

POWIĄZANE ARTYKUŁY

fan case - fly4free vs AdventureGirl czyli ilu fanów na godzinę (z przymrużeniem oka)

2010-01-21T14:22:00.000-08:00

ile km... poprawka: ilu fanów na godzinę? Case co to "fan", co to "twitteroholik", co to "mikrocelebryta" - na przykładzie wymiany PLProfessionalTravellers & Fly4Free i w odniesieniu do @Adventure Girl®.... Koniecznie ze szczyptą dystansu i drobną dawką humoru:)

Ale zacznijmy od początku...

Co to jest "fan"?
To Ty i ja po dokonaniu aktu internetowego uznania czegoś za interesujące na portalu społecznościowym facebook...

Aaaa co to jest....
ghmyy ghmyy... Nie wiesz co to fb?... To taka lepsza Nasza Klasa z Ameryki w Polsce, Ameryce i nie tylko. {dodaj do tego słowo "kultowy" i "cool'towy"} Generalnie tam człowiek automatycznie zamienia się w znajomego lub w fana. Oczywiście fan to też parę innych konotacji, ale dajmy już sobie z tym spokój.

Fan - osoba podziwiająca człowieka, grupę ludzi, dzieło sztuki, bądź ideę. Jest to skrót od słowa fanatyk, jednak ma mniej pejoratywny, a nawet pozytywny wydźwięk.*

*skąd ja to wziąłem???

Co to jest "Fly4Free"?
To fan page bloga czy też raczej już powoli - a na pewno w przyszłości - czegoś więcej niż blog dostępnego pod adresem: fly4free.pl

Co to jest "AdventureGirl"?
To pewna pani, o której mówią "twitteroholiczka" (nie wiesz o co chodzi? to posłuchaj kto to jest "in English...). Nazywa się Stefanie Michaels i jest travel-mikrocelebrytką:

Stefanie Michaels, known to millions of fans as “@Adventure Girl®”*, has carved a unique niche for herself in the world of travel and entertainment.

* czy i Twej uwadze nie umknął ten mały znaczek:>>>>>> ® <<<<<<<... to się nazywa marka!

Co to jest "PLProfessionalTravellers"?
Tym razem to ja i przyjaciele na facebooku. Zawsze oczywiście będzie miło jak dołączysz do nas, pogadasz, pokomentujesz. Tam można do woli! Wszystko w temacie travel!

Przejdźmy dalej...

Otóż temat "ilu fanów na godzinę" wyszedł z faktu wzięcia przeze mnie mini udziału w mini celebracji powitania 500-nego fana fejsbukowego fanpejdża Fly4Free. Zawsze okrąglutko to fajnie. No to napisałem, kolega Kamil odpisał. Postanowiłem skomentować i...

I co wyszło?!!!!...

Wyszło, że jest w 1/10 AdventureGirl w prędkości pozyskiwania nowych fanów! Chłop nagle zaczął gnać do przodu na łeb na szyję! bo jak sobie podziliłem ile mu to wychodzi na godzinę to wyszło: 10 nowych głów zwerbowanych do podglądania co on tam u siebie o tych samolotach i biletach smaruje!

Więc wyliczyłem i naskrobałem:

... i fiu, fiu w 4 godziny 40 nowych obserwatorów... to jest dynamika (10 na godzinę)! Jednak mistrzynią w zdobywaniu nowych czytelników/fanów/followersów (jak zwał tak zwał) na długo pozostanie: ADVENTUREGIRL o której pisałem [już] w artykule "Podróżnicza blogosfera: wielka zmiana małymi krokami" - dlaczego? Kiedy robiłem tamten wpis do bloga 3 tygodnie temu miała: ...1 461 653 folołersów, dzisiaj... 63 650 zainteresowanych więcej (dokładniej w tej chwili: 1 525 303). Tu już się skuszę na porównanie fly43 i AGirl - wychodzi [u Stefanii] około 115 nowych fanów na godzinę :) Kamil... musisz się poprawić ponad 10-krotnie...

...bo nigdy nie dogonisz kobity! :) Nie... u Cugowskiego to chyba szło inaczej...

movie by @kalebnation

Piotr Kruczek
travel geek - dołącz do mnie na: TWITTER & BLIP & FACEBOOK & FLAKER & MYBLOGLOG & GOLDENLINE & SOUP & BLOX

POWRÓT NA STRONĘ GŁÓWNĄ

Społecznościowy zawrót podróżniczej głowy

2010-01-17T04:41:00.000-08:00

Podróże dzięki internetowi? Jasne! Społeczności podróżników? Świetny pomysł!... Ale... i to nie jedno ale! Oto subiektywny wgląd w internetowe społeczności podróżnicze które warto podglądać w polskiej sieci.

Przynależność do internetowych podróżniczych społeczności jest i będzie w coraz większej modzie, ale jest ich już dość sporo i za niedługo będzie ich jeszcze więcej, bo każdy wydawca tematycznego serwisu www czy tradycyjnego magazynu chciałby mieć wokół niego własną! W tym celu sprawdzają się doskonale tzw. fan pages na facebook'u skupiające "fanów", ale i tak co raz to otrzymuję lub widzę zaproszenia z nowych stron (czyli tzw. start-up'ów): "dołącz do naszej podróżniczej społeczności", "zostań członkiem społeczności podróżników", "dodawaj zdjęcia", "twórz swój blog podróżniczy". I nagle przychodzi pytanie: ile tego?! Po co?! Gdzie?! Kto?!

NationalGeographic i Odyssei

Oba serwisy należą do jednego wydawcy, przy czym pierwsza różnica między nimi polega na tym, że naturalnie National Geograpic to profesjonalny magazyn a strona National-Geographic.pl (ostatnio nagrodzona w Webstarfestiwal) to zarazem strona główna polskiej edycji tego słynnego pisma. Zalogowani na niej użytkownicy mogą zakładać własne konto i za jego sprawą nie tylko wypowiadać się pod publikowanymi w internecie artykułami i blogami NG, ale i oczywiście dyskutować na forum, tworzyć własny krąg znajomych spośród osób korzystających z serwisu, dodawać zdjęcia i układać je w fotologi oraz komentować fotografie innych użytkowników (za to wszystko przyznawane są punkty). Strona ta ma nawet osobny odnośnik na zakładce: "społeczność" - należą do niej przede wszystkim czytelnicy i miłośnicy dwóch magazynów wydawanych w Polsce po znanym od ponad 100 lat na świecie tytułem "National-Geographic".

W przypadku Odyssei pracujący nad portalem team (jego naczelna odpowiada również za opisywaną wyżej stronę NG) wspomina o National Geographic jako o swoim patronie. I rzeczywiście Odyssei.com to pod każdym względem wygląda inaczej - wchodzi znacznie głębiej w środowisko podróżnicze. Na zakładce odczytuję:

Relacji z podróży: 16787, zdjęć: 115425, podróżników: 21539, porad: 18793, postów: 80765, tematów: 7665.

Można utonąć, jednak od pierwszych moich kontaktów z Odyssei pamiętam, że niektóre z zamieszczanych na tym portalu porad to naprawdę dobre i czasem wyjątkowe wskazówki. Odsyłam na bogate i aktywne forum!

Travelbit

Travelbit.pl mówi o sobie "centrala polskich globtroterów". Nie dziwię się, bo jego forum robi wrażenie! Na pierwszy rzut oka słabością całego serwisu jest szata i projekt graficzny, ale jak wspomniałem aktywność użytkowników forum to nadrabia i jest najwyraźniej dowodem, że nie ma to wielkiego znaczenia. Poza tym jak by szukać informacji o tym kto i po co za tym stoi, to strona też wygląda dość anonimowo - ani linka ani stopki z hasłem "o nas", ale jak poszukać w... siatce tabelek z tytułami to jest! znajduję coś co po namyśle może służyć za wskazówkę, że tam znajdziemy odpowiedź gdzie trafiliśmy. I rzeczywiście: okienko po środku strony z niczym niewyróżniającym się od innych tytułem "Witajcie w świecie globtroterów" daje nam odpowiedź:

Serwis powstał w 1976 jako BIT, czyli Bank Informacji Trampingowej. Oczywiście, nie w Internecie ale przy studenckim biurze podróży Almatur w Krakowie. Szybko stał się wielkim archiwum gromadzącym informacje z podróży do wszystkich zakątków świata. Co więcej, przez wiele lat BIT prowadził tą działalność za pośrednictwem poczty (posiadał specjalnie do tego celu wydzieloną skrytkę pocztową). W 1994 przekształcił się w TRAVELBIT a w 1997 trafił do Internetu. Twórcą BIT i Travelbit jest Andrzej Urbanik (podróżnik i lekarz). Obecnie portal jest tworzony przez założyciela wraz z grupą podróżników i nabiera charakteru serwisu społecznościowego.

Duchowo i pod względem popularności zdecydowanie do serwisów społecznościowych należy, pod względem możliwości technicznych i wizerunkowo rzeczywiście Travelbit musi trochę nabrać tych kilku internetowych funkcjonalności i cech charakterystycznych dla właściwie już zaczynającej się kolejnej dekady XXI wieku.

Onet i Gazeta.pl
Podroze.Onet.pl , Turystyka.Gazeta.pl, Turystyka.WP.pl, Turystyka.Interia.pl - każdy z nich prowadzi swoją redakcję turystyczną i co najciekawsze - wygląda, że bardzo siebie wzajemnie podglądają. Po prostu są bardzo do siebie podobne. Dwa ostatnie: WP i Interia zostają trochę podróżniczo i turystycznie w tyle za pierwszymi. Dlaczego?

Onet daje sporo możliwości: artykuły i publikacje innych wydawnictw, blogi, forum i kilka podstron m.in.: podroze.onet.pl, wyprawy.onet.pl, globtroter.onet.pl. To jest siła tego portalu - duże zróżnicowanie, bogate informacje i własna popularność przyciągająca czytelników, forumowiczów i blogerów. Trochę jednak leży tu oficjalne - jak to często bywa wśród "oficjalnych" autorów - pisanie w dziale Blogi podróżników. Popieram hasło przemyślane i wolne blogowanie ale tzw. wolne blogowanie jest chyba zbyt wolne (czyli chyba nie docenia się tu czytelników, bo albo nie było ich wcale albo w ten sposób sprawa się, że ich rzeczywiście nie będzie) bo trójka podróżników na dzień 17.I.2010 roku swoje ostatnie notki zamieściła 3 tygodnie wcześniej, 3 miesiące wcześniej, a ostatni z "flagowych" onetowskich podróżników napisał ostatnią notkę i prawie rok temu. Może wystarczyłaby prosta winietka: 'archiwum'? Generalnie nienajlepiej kreuje to wizerunek redakcji i trochę świadczy o traktowaniu tematu. Na szczęście nadrabiają polecani przez redakcję w zakresie blogowania o turystyce i podróżach użytkownicy onetu - są o wiele bardziej aktywniejsi.

Agora oprócz typowej dla pozostałych serwisów redakcji turystycznej Turystyka.Gazeta.pl i zamieszczanych tam bogato artykułów, przewodników ma też swój osobny serwis: kolumber.pl, który w podobnym stylu jak Odyssei podkreśla:

Kolumber ma już: 4235 użytkowników, którzy razem przejechali 1227175 kilometrów w trakcie 1288 podróży. Możesz je oglądać na 129513 zdjęciach.

Siłą gazety są jednak fora, tak moderowane przez redakcyjny zespół, jak i spora ilość popularnych, tematycznych forów prywatnych obsługiwanych przez swoich założycieli lub osoby najbardziej w nie zaangażowane. Do takich należą np. w zakresie zawodowego podróżowania należą dwa uzupełniające się fora - otwarte forum ogólne PILOCI WYCIECZEK (ponad 10 tys. postów) i i specjalistyczne, dostępne tylko dla zainteresowanych problematyką pilotażu turystycznego: Projekt Dobra Turystyka (ponad 3 postów), oba przyciągające od kilku lat sporą część osób zajmujących się pracą z turystami na całym świecie. Na innych indywidualni podróżnicy (ponad 5 tys postów) mogą prosić o porady czy poszukiwać tam przyszłych towarzyszy do wojaży (prawie 15 tys postów) po całym świecie. Nie można też nie wspomnieć o ciekawej, bogatej i aktywnej i - co ważne - dzielonej tematycznie blogosferze ("turystyka") z końcówką blox.pl ...gdzie niedawno dodałem też mały "mirror": O podróżach bis.

Temat nie został wyczerpany. Swoją uwagę skoncentrowałem na polskojęzycznych serwisach ponieważ w angielskojęzycznym internecie ofert społecznościowych portali dla podróżników jest o wiele więcej. Dla wglądu polecam dwa ciekawe przykłady: pierwszy to już, ze tak to określę - ustatkowana społeczność skupiona w uznanej wśród podróżników chyba ze wszystkich krajów sieci: MatadorTravel.com (można się rozejrzeć o czym mowa także na stronie magazynu MatadorNetwork), drugi przykład to nowy "blog magazine" opentravel.com, będący jeszcze w zasadzie w etapie początkowym a jednak wyraźnie na drodze do dobrej popularyzacji wśród tzw. amateur travel writers na świecie. OpenTravel, co ciekawe, to platforma stworzona w połowie 2009 roku przez polską firmę, a na pierwszy rzut oka prawie nie da się tego faktu odkryć czy tym bardziej domyślić.

Piotr Kruczek
travel geek - dołącz do mnie na: TWITTER & BLIP & FACEBOOK & FLAKER & MYBLOGLOG & GOLDENLINE & SOUP & BLOX

POWRÓT NA STRONĘ GŁÓWNĄ

POWIĄZANE ARTYKUŁY

Travel trends 2010 - inaczej

2010-01-12T03:18:00.000-08:00

"TRAVEL TRENDS 2010" to modne noworoczne podsumowania publikowane na wielu podróżniczych portalach. W tym artykule, jeszcze jedno - za to bardzo ciekawe!....

Redaktorzy iwannagothere.com proponują w swoim podsumowaniu (i moim tłumaczeniu):

10 trendów na 2010 rok:

1. "Currency travel" - wartość pieniądza w podróży
2. Miasto przestaje być celem
3. Od słowa do słowa - socialmedia
4. Internetowe społeczności - czyli między nami podróżnikami
5. Rozszerzenie cyklu podróżniczego
6. Miejsca przestają być po prostu miejscami: stają się historiami
7. Uzasadnienia generują podróże
8. Sekretne wskazówki to nowy luksus
9. Low-cost doesn’t mean low experience
10. Destinations to come

Przyjrzyjmy się dokładniej o co chodzi:

1) CURRENCY TRAVEL: czyli liczy się wartość pieniądza!

Jedziemy tam gdzie za to samo dostaniemy więcej i zamiast do katalogów biur podróży patrzymy na tabele kursowe! Na przykład obecnie dla odmiany Nowy Jork stał się celem Europejczyków, bo tam tak jak kiedyś w Europie dla Amerykanów było taniej, teraz my tam robimy zakupy! Polska też pewnie miałaby szanse w obecnym trendzie ponownego osłabiania naszej waluty, a autorzy zestawienia kierują swoją pochwałę dla strefy Euro za stworzenie wielkiego rynku jednego pieniądza (dodałbym, że... o różnej wartości). Currency travel rośnie w siłę, szczególnie gdy już regularne linie lotnicze potrafią sprzedać jeden, dwa lub więcej biletów np. z Europy do wspomnianego Big Apple za... 800 zł! Powrotny! (zobacz ciekawą nową stronę: fly4free.pl).

2) MIASTO PRZESTAJE BYĆ CELEM: jest nim przy okazji.

Jedziesz do Amsterdamu, Mediolanu, Paryża po coś co spodobało się tobie w twoim ulubionym magazynie, w reklamie, na koncert, wystawę, imprezę, czy choćby ślub. Zwiedzasz przy okazji bo powodem Twojego wyjazdu nie była decyzja na obowiązkowy programy must see albo teraz albo nigdy - czegoś już nie kupisz, nie zobaczysz, coś cię ominie.

3) OD SŁOWA DO SŁOWA - socialmedia

Bezwzględnie: rok 2009 był rokiem tzw. socialmedia czyli bardziej bezpośredniej komunikacji między firmą a klientem poprzez facebook, twitter. Wielki wysyp tzw. fun page'ów, niedawno w tym kontekście nawet wielki news o Pepsi wyraźnie pokazującym co to znaczy socialmedia poprzez swoją decyzję o rezygnacji z telewizyjnej reklamy za 20 milionów baksów w najbardziej prime time, by tą kasę przeznaczyć właśnie na inwestycje w tę komunikację społeczną. Marketerzy klasnęli w dłonie!

W Polsce oczywiście temat jeszcze stoi, ZUS stawia pierwsze kroki na BLIPie a towarzystwo dopiero zaczyna się tłumnie przenosić z Naszej Klasy na facebook (rzeczywiście o klasę albo nawet dwie wyższy). A jaki ma to związek z turystyką? Otóż last minute nie mógł mieć chyba lepszego medium niż szybkie, zwięzłe media społecznościowe: po kilku minutach od wysłania hot news o nowej rewelacyjnej ofercie może wiedzieć kto tylko chce. Tylko oczywiście trzeba najpierw wiedzieć gdzie szukać, a potem to tylko keep en eye on.

4) INTERNETOWE SPOŁECZNOŚCI - czyli między nami podróżnikami

Podróżnik, turysta prędzej zaufa innemu podróżnikowi i turyście niż reklamie! Stąd ta ogromna masa stron, serwisów z nazwą "społeczność podróżników". Zaczęła się kolejna walka o rząd dusz i zarazem dla mnie temat do pisania. Bo jest to ciekawy proces, na którym ja i Ty możemy skorzystać wybierając najlepiej zorganizowane grupy, otwarte, liczne i szybkie - krótka piłka: masz pytanie, masz odpowiedź. Wielka siła wymiany doświadczeń przez internet! Prawdziwe podróże, prawdziwe doświadczenia, prawdziwe informacje! Nie tylko marketing.

5) ROZSZERZENIE CYKLU PODRÓŻNICZEGO

Kiedyś podróż zamykała się w cyklu: plany -> wyjazd. Teraz? Zaczyna się nie w momencie kiedy zaczynasz ją planować, ale kiedy pierwszy raz o niej pomyślisz. Dokładnie tak jest. Czasem tylko myśl może wyprzedzać internet, częściej jest odwrotnie, coś przychodzi na myśl po przeczytaniu lub zobaczeniu czegoś w internecie, rzadziej w gazecie czy tym bardziej w książkowym przewodniku lub sprzedażowym katalogu wycieczek. Oczywiście większe grono turystów korzysta z tych ostatnich, ale tu się podeprę mottem autorów opracowania: mówimy nie turystyce lecz o podróżowaniu. Dzisiaj podróżowanie to krąg, który bynajmniej nie zamyka się powrotem do domu: wtedy dopiero zaczyna się kolejny etap - przekazywanie wirusa podróży poprzez dzielenie się zdjęciami, opiniami, rekomendacjami, wspomnieniami. Mamy w tym celu w sieci coraz więcej coraz ciekawszych narzędzi.

6) MIEJSCA PRZESTAJĄ BYĆ PO PROSTU MIEJSCAMI - stają się historiami

"W erze Obamy rządzi opowieść" - piszą autorzy podsumowania nowych trendów - a każdy z nas może swoją opowieść nie tylko stworzyć ale ją przekazać innym, a oni mogą w zupełnie nowy i rewolucyjny sposób przekazywać ją dalej innym. "Najlepszymi pamiątkami są najlepsze historie" które można opowiedzieć po powrocie. I te historie wpływają na nasze wybory: nie jedziemy do hotelu tylko dlatego, że ma korzystną cenę, jedziemy do tego który ma swoją historię. "Miejsca stają się pożywieniem dla duszy i dla przyszłych rozmów i wspomnień".

7) UZASADNIENIA GENERUJĄ POTRZEBY PODRÓŻOWANIA

Kryzys? Trzeba oszczędzać? Ale przecież trzeba pojechać odwiedzić brata w Londynie, koleżankę we Włoszech, postudiować za granicą, popracować w wakacje. Nie podróżujemy tylko dla samego podróżowania, musimy mieć coś do zrobienia tam gdzie jedziemy: napisać artykuł, zrobić zdjęcia, zobaczyć ten wodospad i spełnić marzenie. Więc zawsze znajdujemy uzasadnienia: kurs językowy, międzynarodowa konferencja, spotkanie z przyjaciółmi (nie ważne, że oni pracują). A wielkie imprezy? To jest przecież uzasadnienie dla podróży - u nas w Polsce pewnie powoli znajdujące się na liście przyczyn wyjazdów - dostać bilet na koncert, znaleźć tanie połączenie, dobry hotel, dobre ceny! Tak teraz podróżuje mnóstwo ludzi na świecie.

8) SEKRETNE WSKAZÓWKI TO NOWY LUKSUS

Wiedza to luksus. Nie wystarczą pieniądze, za które można kupić noc w 5 gwiazdkowym hotelu, najbardziej reklamowane atrakcje. Owszem by z tych możliwości skorzystać - wystarczą, naturalnie. Ale właściwa wiedza o ciekawych miejscach, oryginalnych wydarzeniach - i jej zdobycie, już wymagają większego wysiłku, na który niekoniecznie może sobie pozwolić zapracowany menadżer, bogaty boss i... często przeciętny turysta. Ta wiedza staje się luksusem, towarem trudniej osiągalnym, bo nie wystarczy kupić przewodnik czy nawet wynająć przewodnika (choć to często o wiele lepsze rozwiązanie niż pełne obrazków i sloganów książeczki i folderki dla turystów) by dotrzeć do sedna i znaleźć to coś o czym się będzie myślało później przez następne lata.

Pozostają jeszcze punkty 9 i 10. Ale low costy zna już chyba każdy, a kierunki... to już zależy od mody, pieniędzy, własnych poszukiwań, potrzeb, zacięcia i zainteresowań.

Przeczytaj w oryginale:

Piotr Kruczek
travel geek - dołącz do mnie na: TWITTER & BLIP & FACEBOOK & FLAKER & MYBLOGLOG & GOLDENLINE & & SOUP & BLOX

POWRÓT NA STRONĘ GŁÓWNĄ

POWIĄZANE ARTYKUŁY

Cytaty czyli esencja myśli o podróżach: z inspiracji "Kronik Japońskich" Bouviera

2010-01-10T05:49:00.000-08:00

"Dalekie podróże mają to do siebie, że przywozi się z nich coś zupełnie innego niż to, po co się pojechało" - Nicolas Bouvier (1929-1998) "Kronika japońska". Cytaty, cytaty - jako esencje myśli o podróżach. Ten wpis otwiera serię notek poświęconych ciekawym cytatom o podróżach...

Zaczynam od motta autorstwa słynnego podróżnika o którym Guardian pisał, że był szwajcarską odpowiedzią na Jacka Kerouac'a (zobacz dalej). Myśl znalazłem dzisiaj na stronie Agnieszki Skieterskiej autorki ciekawego bloga o Bałkanach okonabalkany.blox.pl.

A czym jest "Kronika japońska":

W książce przeżywamy duchową podróż do Japonii. Tej mitycznej, mówiącej o boskim pochodzeniu narodu, i tej realnej, wyłaniającej się ze starych kronik, relacji zamorskich żeglarzy i kart historii. Wraz z pisarzem poznajemy kulturę cesarskiego dworu z jego surową etykietą i... zauroczeniem modną kaligrafią. Z zadumą rozważamy paradoksy: oto kapitan strzelców pisze przesubtelne wyznania miłosne pośród najgorszej nędzy, a minister wojny układa wierszowane listy. Bouvier, powołując się na pamiętniki Marca Polo, śledząc losy wypraw oraz działalność misyjną Kościoła katolickiego, odkrywa dla nas nieznany ląd.

Autor po mistrzowsku wykonuje swoje zadanie, niemalże jak archeolog mozolnie zdejmuje warstwy i kolejne maski. Praca szwajcarskiego obieżyświata kontrapunktowo załamuje się przy opisie tragedii Hirosimy. Przemierzając z pisarzem ten egzotyczny kraj, rekonstruujemy obraz kultury, której fascynująca odrębność za sprawą cywilizacyjnych przemian coraz częściej przybiera formę turystycznego skansenu.

Kronika japońska na pewno nie jest etnograficzną ciekawostką. To wspaniałe vademecum dla wszystkich pielgrzymów pragnących dotrzeć tam, gdzie Wschód napotyka Zachód".

Książka do kupienia w: Wydawnictwie Literackim czyli u źródła przytoczonej recenzji.

Powyższe zdjęcie szwajcarskiego podróżnika pochodzi z angielskiej recenzji z 2007 roku w Guardianie (in English) poświęconej innej książce Bouvier'a: "The Way of the World". Za rekomendację niech wystarczy to zdanie:

Nicolas Bouvier was Switzerland's answer to Jack Kerouac. Rory MacLean heralds the translation of his cult travelogue - 40 years after publication - as the most important event in travel literature this year. WIĘCEJ...

W Polsce o tej samej książce wydanej w tłumaczeniu oryginalnego tytułu ""L'Usage du monde" jako "Oswajanie świata" w Gazecie Wyborczej napisano "Biblia podróżników" WIĘCEJ... Jeżeli jeszcze ktoś nie miał książek Bouviera w ręce to już chyba nie powinien mieć wątpliwości że powinien mieć.

Jeszcze jeden cytat ze strony Oficyny Literackiej Noir sur Blanc, która w 2005 wznowiła wydanie tej kultowej książki:

"W tej pięknej i urzekającej książce sama istota podróżowania wymyka się opisowi, chociaż opisywanie podróży jest tu czynnością równie ważną, co przemierzanie szlaku. Bouvier prowadził zapiski na gorąco, a kiedy w jednym z miast stracił przez głupi przypadek część notatek, długo nie mógł się pogodzić z tą stratą. Ale Oswajanie świata jest tekstem pisanym przez sześć lat po powrocie do domu, kiedy autora wciąż dręczyły wątpliwości, czy warto "dodawać wytarte słowa do tych świeżych rzeczy"? Spisywanie podróży okazało się wielokrotnie dłuższe od niej samej i o wiele bardziej wyczerpujące. Autor zaś zdał sobie sprawę, że (...) żaden opis nie jest w stanie dokładnie odwzorować przeżycia, a nieskończone bogactwo doświadczeń nie pomieści się w skończonej formule zapisu" - Jacek Leociak WIĘCEJ...

UPDATE 18.01.2009:
na fejsbuku:
- grupa Les admirateurs de Nicolas Bouvier, écrivain voyageur
- strona Nicolas Bouvier

Piotr Kruczek
travel geek - dołącz do mnie na: TWITTER & BLIP & FACEBOOK & FLAKER & MYBLOGLOG & GOLDENLINE & SOUP & BLOX

POWRÓT NA STRONĘ GŁÓWNĄ

Najbardziej obiektywny miernik sukcesu Andrew Evans'a i nie tylko jego?

2010-01-07T15:16:00.000-08:00

Kim jest Andrew Evans wspominałem w notce "01.01.2010 10 000 mil na Anatarktydę autobusem z socialmedia". Ten wpis to w zasadzie post scriptum do kilku rozważań o sile "podróży z socialmedia".

Jako komentarz do tego co liczy się najbardziej w zabawie (a ściślej: w profesjonalnym działaniu) z mediami społecznościowymi - w tym przypadku na facebook'u ale i kontekst może być znacznie szerszy i równie dobrze można patrzeć w ten sposób pod kątem relacji z autobusowej wyprawy Amerykanina - niech posłuży print screen z jednej z ostatnich dyskusji na facebookerze kilku osób dobrze obeznanych w temacie

kliknij na obrazku by powiększyć:

Oczywiście przypadek Andrew Evans'a to ciekawostka zza oceanu. Jeśli natomiast spojrzeć na nasze polskie podwórko, to niedawno... już ponad pół roku temu opuścili go na - w założeniu - 5 lat Alicja Rapsiewicz i Andrzej Budnik autorzy bloga z trasy: LosWiaheros.pl

Interesujące jest, że również mają wsparcie m.in. polskiego National Geographic Traveler, też bogato komunikują polskim czytelnikom różne wydarzenia, przemyślenia i relacje z trasy. A jednak inaczej. Jak? Trzeba będzie się przyjrzeć :)

UPDATE 12.I.2009:
Skoro już tyle o feedbacku mowa to dla ciekawskich co się na zachodzie robi by komunikację autor<->czytelnik ułatwić - artykuł w języku angielskim: Always Be Testing: 8 Services For Usability Feedback

Piotr Kruczek
travel geek - dołącz do mnie na: TWITTER & BLIP & FACEBOOK & FLAKER & MYBLOGLOG & GOLDENLINE & & SOUP & BLOX

POWIĄZANE ARTYKUŁY

01.01.2010 10 000 mil na Anatarktydę autobusem z socialmedia

2010-01-01T14:56:00.000-08:00

Nie o podróży 10 000 mil autobusami na Anatarktydę będzie mowa, lecz - przy tej okazji - o zjawisku, które nazwać można podróżą z socialmedia: z twitterem, youtubem i fanami... i całą resztą internetowego ambarasu związanego z rozgłosem, popularnością i pomysłowością jak przyciągnąć uwagę:

1 stycznia 2010 w Buenos Aires ruszył przeniesiony z Afryki Rajd Dakar. Tego samego dnia, 8350 kilometrów dalej w kierunku północym - z Washington DC rusza z plecakiem i pierwszym autobusowym biletem na trasie na Antarktydę skromny Andrew Evans @Bus2Antarctica

Podróże i sensowna turystyka, to oczywiście nisza, jednak już przed wyprawą w środowisku ludzi zajmujących się fachowo pisaniem o niej, jeden z tzw. "travel-writers" David Farley odważa się rzucić tezę:

5:27 PM Dec 31st, 2009: Andrew Evans (i.e. @AEEvans @Bus2Antarctica) is making a case that travel writers are the new rockstars http://bit.ly/5UMyRW [zobacz@davidfarley]

co oczywiście nie pozostaje niedostrzeżone i zaraz później przekazane dalej na twitterze przez sam National Geographic: @NatGeoTraveler. Nie chodzi tu oczywiście o jakieś daleko idące porównania, ale o to czym tzw. socialmedia mogą zwiększać zainteresowanie: o autentycznością, poznawaniem świata i uczestnictwem w tym dotykaniu czegoś nowego, innego. Dzięki internetowi w ogóle, a w szczególe dzięki nowym mediom takim właśnie jak twitter każdy może pozwolić sobie na to co dej pory było niemożliwe po odpłynięciu Kolumba w nieznane.

O tym mówi sam zainteresowany, czyli Andrew:

The National Geographic Society has sent a lot of explorers out into the world--brave men and women who set off to discover the unknown and share all of their findings with the rest of us back home. These great travelers still inspire us though the world has changed drastically since their time--travel is so much easier, more feasible. What's more, our technology keeps ticking forward every second: I'm convinced my pocket-sized smart phone does more stuff than the piles of equipment carried on dogsleds by the explorers of old.

What hasn't changed since the golden age of exploration is the underlying goal, which is to simply get out there and explore. Such is my intention with this trip: to explore from here to there and to share it with all of you. Scott kept a diary, Shackleton made a movie. I intend to do a little bit of both--to share my ten-week journey online as it happens, in words, pictures, video clips, and with my latest GPS coordinates. We have incredible media tools these days, and I intend to use them. We also have intercontinental flights and spaceships and things, but I still prefer the bus.

.

I dlatego też postanowiłem poświęcić temu tematowi pierwszy wpis w roku, w którym 1 stycznia - nasz obgadywany tu i na wielu micro i full blogach - autobusowicz wyruszył.

Bo tzw. media społecznościowe i my poprzez społeczności z telefonem, komputerem z jednej i słowem i obrazem z drugiej stanowimy o przyszłości podróży, do pisania o nich, do rozwoju branży. Ci którzy będą umieli wykorzystać te możliwości będą na lepszej pozycji, mowa zarówno o podróżnikach, turystach, jak i mediach czy wreszcie o samych organizatorach wypraw i standardowej turystyki. To przede wszystkim w niej dostęp do informacji już ewoluuje do poziomu potężnego narzędzia używanego przez obie strony rynku: klienta i sprzedawcę (tak produktu, jak i informacji).

A odnośnie meritum, dzisiaj każdy może "śledzić" posiadającego telefon pasażera, jak zamierza nam pokazać Andrew Evans w trakcie swojej 10 tygodniowej podróży przez obie Ameryki. Ba, każdy może nawet postarać się załapać na ten sam autobus! Co pewnie okaże się bardzo pociągającą perspektywą dla wielu, skoro już pierwszym obserwatorom udało się nawet spotkać z podróżnikiem dzięki jego "ćwierknięciom" (ang. tweet - od tego określenia swoją nazwę wziął TWITTER) Nie będę zdziwiony, kiedy przynajmniej na koniec "fani" podstawią mu taki autobus, na który on bilet dostanie za symbolicznego centa a dla wszystkich pozostałych będzie kosztował trochę więcej niż na regularnej linii na tej trasie - wszystko tylko po to by i tak nie było na pokładzie już zbyt wielkiego tłoku w ekipie chcącej towarzyszyć Andrew choć przez chwilę, pogadać z nim i zrobić sobie zdjęcie "na żywo". Bo dzięki socialmedia dzisiaj możemy mieć podróże na żywo, jeden człowiek i setki, lub tysiące czy - co również możliwe - jeszcze więcej obserwatorów.

I te komentarze - czyli to co tworzy wartość, niepowtarzalną wartość* (zobacz post scriptum do tej notki):

Paul said:
$4.23 to cross the country ? Now, I believe that travel around the world is affordable!
January 6, 2010 9:02 PM

Jeanine Barone said:
So glad that Andrew's in Guatemala and that he made it to Guatemala City. I'd love to know what hotel he visited.

Te i inne komentarze oraz oczywiście opisy i przygody podróżnika można na bieżąco śledzić na: Intelligent Travel Blog, który jest prowadzony przez National Geographic (więcej o blogu).

Piotr Kruczek
travel geek - dołącz do mnie na: TWITTER & BLIP & FACEBOOK & FLAKER & MYBLOGLOG & GOLDENLINE

Podróżnicza blogosfera: wielka zmiana małymi krokami

2009-12-29T15:08:00.000-08:00

Jak się nie pogubić w zalewie podróżniczych blogów, nowych notek ? Co jest wartościowe, co nie? I o jakiej zmianie mowa? Czy naprawdę dzieje się coś o czym warto pisać, czytać, zastanawiać się?

Pogubić się łatwo, a ciągle brakuje miarodajnych źródeł opiniotwórczych gotowych poważnie zająć się tym tematem. Koniec roku to czas podsumowań, od których aż kipi świat zachodnich bloggerów i serwisów turystycznych, podróżniczych. U nas jakoś tak w miarę spokojnie: kończy się pierwsza dekada XXI w. i co...? Na szczęście coś się rusza i u nas. Zbyt powoli, ale jednak:

Na początek odsyłam do wymiany komentarzy pod artykułem Pawła Olszańskiego na serwisie podróżniczym Peron4.pl w którym przedstawia on 9 bloggerów, którzy mieli na dłużej odwagę ruszyć w świat i przy okazji fajnie o tym poopowiadać. Do tej listy można od razu dodać jeszcze kilkanaścioro, a zapewne i jeszcze więcej kolejnych autorów (zobacz grupę kilkudziesięciu bloggerów obserwowanych pod hasłem "O PODRÓŻACH I PODRÓŻNIKACH"), podróżników piszących na swoich internetowych łamach o krajach i miejscach przez które przejeżdżają czy w których się zatrzymują.

Pisanie o podróżach i sposób tego pisania zmienia się dzięki internetowi. Można lepiej obserwować nie tylko świat ale i właśnie style i wykluwające się talenty. W znanej mi angielskojęzycznej blogosferze w tym temacie funkcjonują nawet internetowe szkoły uczące jak ciekawie pisać o swoich wojażach. Jednak tam już od dłuższego czasu główne media wykorzystują ten społeczny (bardzo modne tam pojęcie tzw. socialmedia) trend zainteresowania pisaniem i czytaniem o podróżach. Jest to przy okazji i pożyteczne, i ciekawe, i jak czytałem w przypadku tzw. mikro czy blogo celebrytów całkiem zyskowne (najpopularniejsza ADVENTUREGIRL - jedna z „travel-writer” na twitterze ma na chwilę pisania tej notki... 1 461 653 fanów - nie nie pomyliłem się). W Polsce gdzieś to się dopiero zaczyna. National-Geographic.pl już wciąga w swój zasięg co niektóre blogi, inne serwisy oferują takie możliwości każdemu.

Jednak w tym temacie ciągle dzieje się za mało, a zmiany w kraju nad Wisłą zachodzą dość powoli. Dziwię się, że jeden z chyba popularniejszych konkursów na blogroku.pl ma w zakresie podróży aż jednego jurora: do ciężkiego zadania przejrzenia na dzisiaj 120 zgłoszonych w interesującej nas kategorii blogów został wyznaczony Marek Kalmus. Co zresztą nie umyka krytyce (zobacz blog: onthego.pl Marcina Narowskiego). Na tym etapie pozostaje się cieszyć, że w ogóle o tym coś zaczyna być słychać.

Dodam, że w prestiżowym konkursie webstarfestival.pl w którym nagrodę w kategorii Podróże i Turystyka dostał wspomniany polski serwis National Geographic - to w kategorii BLOG zostaje również nagrodzony autor reportaży: zAfganistanu.pl Marcin Ogdowski. Jego dziennikarska aktywność nie jest może blogiem podróżnika, ale - nie porównując, natomiast jedynie odnosząc się do wspólnoty cech reportażu - czyż efekty zgłębiania przez Kapuścińskiego problemów świata nie są zarazem właśnie niepowtarzalnymi śladami z podróży? Moim zdaniem to powinien być właśnie cel sensownego blogowania i osobiście cieszę się z tej nagrody dla bloga związanego właśnie z bieżącą sytuacją w Afganistanie (do którego nawiasem mówiąc też co niektórzy jeżdżą i to... autostopem - zobacz relację Grzegorza Króla, który się na to odważył).

Pozostaje tylko czekać dalej na większy ruch w zakresie przecież tak interesującej części blogosfery jaką jest tematyka podróży i spostrzeżeń z różnych stron świata – mogąca być dzisiaj domeną i dziennikarza i studenta i rodziny jeżdżącej naokoło globu (są i dobrze znane takie przypadki). A najważniejsze to oprócz podróżowania, pisania (i przede wszystkim umiejętności pisania, lub po prostu dobrego pomysłu) to czytelnicy. I tu tkwi sedno sprawy! Jak już rozproszona nasza - czyli czytelników - uwaga ma trafiać we właściwe miejsce? Dlatego chwała dla takich inicjatyw jak wspomniany artykuł na Peronie 4-tym i ciekawy, już kiedyś przywoływany przeze mnie na PLProfessionalTravellers artykuł Michała Zaczyńskiego „Glob mój blog” … na który można przeczytać na Newsweek.pl (polecam!).

Update 2009.01.02:
Spis blogów podróżniczych na grupie PODRÓŻE na Goldenline.pl: Prowadzisz blog, serwis, galerię zdjęć? Zapraszamy :)

A jak to wyglądało w 2009 w angielskiej blogo-travelosferze - ciekawy artykuł wg foxnomad.com:

I read over 400 travel blogs regularly and I don’t often get a chance to highlight so many wonderful articles by these travelers. I’ve asked travel bloggers to send me their favorite or most popular posts from the past year and a little about why they chose them. I’m sure you’ll find many of these posts useful, interesting, and incentive to continue (or start!) traveling.
Więcej...

A skoro już mowa o travel-geek'owych blogach to wspomnę na koniec o sosauce.com, który swój rok 2009 podsumowuje w artykule: This Year in Travel Writing.

Piotr Kruczek
travel geek - dołącz do mnie na: TWITTER & BLIP & FACEBOOK & FLAKER & MYBLOGLOG & GOLDENLINE & SOUP & BLOX

POWRÓT NA STRONĘ GŁÓWNĄ

POWIĄZANE ARTYKUŁY

Modne Chiny - travelosfera

2009-12-28T07:40:00.000-08:00

O Chinach się mówi, pisze, jeździ tam. I pewnie będzie się mówić więcej, pisać więcej, jeździć więcej. Na pewno można być zaskoczonym tym co się tam widzi, kulturą - ale nie o tym ten wpis. Znajdziesz tu okienko do tego co o Chinach na bieżąco i szerzej.

W pierwszej kolejności odsyłam do linków zbieranych na temat Chin (możesz dodać własne), które do chwili kiedy to czytasz się zostały zamieszczone na fejsbukowej grupie PL Professional Travellers - DużoPodróży.pl*. Pod powyższym linkiem w założeniu będzie więcej i więcej - w tym i blogosfera i artykuły, relacje, zdjęcia, reportaże. W poniższym okienku natomiast może mniej podróżach, a więcej o samych Chinach - na bardzo bieżąco:

źródło: BLIP.pl natomiast achiwalnie - bardziej czytelnie to samo: #Chiny na BLIPCAST.pl

BLIP jako taki oczywiście nie jest jakimś wyjątkowym źródłem na poparcie tytułowej tezy "Modne Chiny" - ale też powyższe okienko bezpośredniego transferu pokazuje wymianę informacji przez zwykłych, w większości bezinteresownych internautów o tym co znajdują i uważają za warte przekazanie w temacie #Chiny.

Chiny stają się nie tylko coraz modniejsze ale coraz szybsze - dzisiaj CNN podał wiadomość:
Chinese high-speed train sets new record

*Grupa: "PL Professional Travellers - DużoPodróży.pl poprzedzała stronę PLProfessionalTravllers on facebook kiedy jeszcze były wyraźne różnice w wyglądzie i w funkcjach jednej (grupy) i drugiej (strony - obecnie fejsbukowe grupy i strony w wyglądzie praktycznie niczym od siebie się nie różnią, co wiele osób od początku krytykowało). Kiedy FB pogmerał i ujednolicił obie, trochę się zastanawiałem co i jak z tą grupą PLProfessionalTravellers -..., ale obecnie jest pewna koncepcja, która wkrótce przyjmie konkretną formę.

Piotr Kruczek
travel geek - dołącz do mnie na: TWITTER & BLIP & FACEBOOK & FLAKER & MYBLOGLOG & GOLDENLINE & SOUP & BLOX

POWRÓT NA STRONĘ GŁÓWNĄ

Travelosfera 2 - c.d. zamknięcie wprowadzenia

2009-12-18T10:57:00.000-08:00

Ta notka zamyka wprowadzenie do tematu nazwanego przeze mnie "travelosferą"(zobacz 'travelosfera 1'), by od kolejnego wpisu ruszyć z mniej lub bardziej bieżącym przeglądem tego co ciekawe i warte uwagi w internetowym świecie podróżników. Dzisiaj w pierwszej kolejności zapraszam natomiast na obserwowane przeze mnie podróżnicze blogi (zebrane dzięki google'owemu readerowi w sympatyczny pakiecik). Z tych blogów polecać będę ciekawsze wpisy już w kolejnych, bieżących travelosferach. Teraz w temacie podróży wspomniane wcześniej polskie serwisy mikroblogowe - przedstawiam dwa: BLIP i Flaker i wraz z kilkoma podstawowymi informacjami jak się po nich poruszać by dobrze trafić.

Wspomniałem to tym co legło u podstaw eksperymentu lub zabawy, którą nazwałem 'travelosferą'. Powinienem jeszcze dodać, że w inspiracji do całej tej aktywności (PL Professional Travellers na Facebook'u) pewną rolę odegrał pogląd - nie byle kogo bo Chrisa Andersona - redaktora naczelnego kultowego Wired, który powiedział: "Coraz więcej ludzi wykorzystuje podczas zdobywania wiadomości filtry społeczne zamiast profesjonalnych. Przecedzamy po prostu ten strumień informacji z telewizji gazet. Cały ten niepotrzebny, głupi chłam po prostu do mnie nie dociera".

Mi też brakowało jakiegoś uporządkowania i drogowskazu do interesującego mnie zawodowo i hobbystycznie tematu podróży. Tak więc myśl padła na podatny grunt i rozpocząłem swój eksperyment w pracy z informacjami, wydarzeniami, blogami, reportażami, relacjami i interntowymi serwisami podróżniczymi. W efekcie powoli rusza to, do czego przylepiłem oddającą wg mnie sedno rzeczy nazwę TRAVELOSFERA.

Po temacie Twittera i Facebooka zapraszam więc do wglądu w tematyczne mikroblogi na tzw. BLIPCAST czyli spis tego co ostatnio ukazało się na BLIPie w następujących tagach:
#podróże
#turystyka

- można jeszcze szukać np. po bardziej ścisłych hasłach, np.:
#Azja
#travelosfera

Podobnych agregatów internetowych treści z serwisów mikroblogowych jest więcej, na przykładzie tagu #podróże:
- ciut bardziej kolorowy niż blipcast MICROCAST
- czy też wyszukiwarka treści z blipa o nazwie BLIPI.pl oferująca też różne dodatkowe ciekawe funkcje np. statystyki użytkowników (zobacz przykład konta ProTravellers)

Powyższe linki zostały siłą rzeczy skonstruowane tak, że po kliknięciu można zobaczyć aktualne spisy najnowszych wpisów na otagowanych w ten sposób mikroblogach BLIPa. Jeden wniosek jaki mi się nasuwa po pierwszych próbach i działalności związanej z szeroko pojętym hasłem "travel" w tym serwisie jest to, że ta forma przekazu informacji przyszłość ma dopiero przed sobą. Mam na myśli zarówno normalnych użytkowników portali społecznościowych, jak i autorów profesjonalnych (czyli wychodzących do tych pozostałych, prywatnych z jakąś ofertą czy zawodową informacją, a nie tylko z osobistym przekazem), których zaledwie kilku zaczęło i to w sumie - podobnie jak i ja - całkiem niedawno wykorzystywać, smakować i po części i uczyć się tej formy komunikacji w temacie turystyka. Oczywiście mogę się mylić, jednak zainteresowanie tematem 'travel' w polskojęzycznym internecie to zaledwie skromny procencik w odniesieniu do intensywności i popularności tej warstwy social-media w sieci angielskojęzycznej.

Ciekawszy niż BLIP, ale mniej popularny jest Flaker. Ma kilka ciekawych opcji i daje więcej możliwości niż BLIP, na szczęście da się je dzięki szerokiej funkcjonalności flakera powiązać i ściągać na swoje konto na flakerze niemalże wszystko z innych swoich kont i... de facto z każdego serwisu z funkcją RSS.

Przykład? Lepszego nie trzeba: zobacz konto TRAVELOSFERA. Bez wątpienia jeśli jeszcze czytasz ten wpis - ono Cię zainteresuje (choć w momencie, kiedy to piszę jestem dopiero po dwóch dniach testów z tym eksperymentalnym profilem).

I na koniec tego wstępu link do ciekawego wpisu autorstwa jednego z popularnych polskich bloggerów Jacka Gadzinowskiego na temat social media, o wiele mówiącym tytule:

Cyfrowy analfabetyzm, życiowa konieczność - warto przeczytać.

Coś jest na rzeczy skoro nawet były nauczyciel m.in. obecnego prezydenta i byłego wicepremiera i wielu innych wodzów plemienia znad Wisły zabrał się właśnie za publiczne refleksje w stylu: "Świat – przyspieszył, w procedurach wymiany informacji. Oblicza się, że podwojenie wiedzy do roku 1980 następowało co 10 lat, w pierwszych latach XXI wieku, co trzy lata, a w roku 2009 co półtora roku. Świat skurczył się, w wymiarze podróży, geolokalizacji. Jeśli opłynięcie globu żaglowcem zajmowało w ubiegłych wiekach ok. trzech lat, a współcześnie jest możliwe samolotem pasażerskim w 24 godziny, to pod kątem swojej „dostępności“ – świat skurczył się ok. 1100 razy od tego czasu". [ czytaj: Piotr Tymochowicz BLOG ].

Polecane w temacie #travelosfera:

I z tym skurczonym światem będziemy mieli do czynienia właśnie w travelosferze.

Piotr Kruczek
travel geek - dołącz do mnie na: TWITTER & BLIP & FACEBOOK & FLAKER & MYBLOGLOG & GOLDENLINE & SOUP & BLOX

POWIĄZANE ARTYKUŁY

Podróżnicza Polska 10-16.XII sporo się dzieje!

2009-12-12T01:45:00.000-08:00

Z ciekawych wydarzeń: spotkania z alpinistami Markiem Kamińskim, Kingą Baranowską i innymi w kilku miastach, Afganistan on-line czyli najbliższa sobotnia audycja w Radiu Kraków "Między Biegunami" i spotkanie w Wawie, informacje o V Warszawskim Przeglądzie Filmów Górskich, opowieści o wymianie żon na wielbłądy, o półtorej roku w Azji i "serfowaniu po różnych kanapach" (coachsurfing), slajdowisko o 52 kilometrach w Alpach i o północno-wschodnich Włoszech, sudecki weekend podróżnika i Indie, Patagonia, Ziemia Ognista, Chile, Syria, Liban, Krzyżowcy i nie tylko, problemy Indonezji, wreszcie też i w zapowiedzi świątecznego klimatu podróżnicza wigilia ze śnieżynką z plejboja. Czyli dla każdego coś miłego (bo jak ktoś woli mikołaje od śnieżynek, to też będą, jak zapewnili organizatorzy w Toruniu. Poza tym Warszawa i Warszawa - bardzo bogaty tydzień

Warszawa: 10-14 grudnia 2009 r.
V Warszawski Przegląd Filmów Górskich w Kinotece - zobacz: zwiastuny filmów
Przekazane za sprawą: Pascal Travel Club

Świerzawa, sudeckie Góry Kaczawskie - 11 i 12 grudnia 2009
„Weekend Podróżnika” w Villi Greta - Jarosław Poniewiera opowie o podróżach po Azji i Ameryce Południowej. Wszystkie opowieści zostaną zilustrowane klasycznymi przeźroczami:
- 11 grudnia (piątek), godz. 19.00: Do Indii drogą lądową przez Turcję, Iran i Pakistan.
- 12 grudnia (sobota), godz. 18.00: Patagonia i Ziemia Ognista w Chile i Argentynie. Wyprawa na koniec świata
- 12 grudnia (sobota), godz. 20.00: Syria, Jordania, Liban. Szlakiem Beduinów i rycerzy krzyżowych.
Przekazane za sprawą: Klub Laurazja

internet - 12 grudnia 2009 (sobota, godz. 14:00)
"Inny Afganistan" - o którym w audycji "Między Biegunami" w Radiu Kraków opowie Bartek Tofel: "Nasz gość poruszał się po północnej części kraju rozmaitymi środkami transportu - prywatnymi samochodami, dżipami, pieszo, konno i na ośle. Dotarł do wschodniego krańca górzystego Korytarza Wachańskiego, rejonu w którym narodziły się polskie tradycje zdobywania gór wysokich. Spał w kirgiskich jurtach i uczestniczył w dwóch weselach. Szlifował swój perski w odludnych wioskach, a w dolinie Pandższiru obserwował fałszowanie wyborów oraz prowadził rozmowy biznesowe z podejrzanymi przedsiębiorcami".
Przekazane za sprawą: Radio Kraków (słuchaj on-line)

internet - 14 grudnia 2009 (poniedziałek, godz. 15:00)

Czat z podróżniczką Martyną Wojciechowską - tematem rozmowy będzie ostatnia książka autorstwa Martyny Wojciechowskiej zatytułowana "Kobieta na krańcu świata". Każdy uczestnik rozmowy będzie mógł zadać słynnej dziennikarce pytania zarówno o tę publikację, jak też jej liczne podróże i plany na przyszłość. Czat odbędzie się na portalu Onet.pl.
Przekazane za sprawą: National Geographic Polska

Warszawa - 14 grudnia 2009 (poniedziałek, godz. o 18:30)
Kupno żony za wielbłąda? Czyli o kobietach w krajach arabskich - spotkanie dyskusyjne. Specjaliści ze świata naukowego opowiedzą o tym, o czym trudno gdziekolwiek przeczytać i rzucą nowe światło na pozornie znany temat.
Przekazane za sprawą: Arabia.pl

Warszawa - 14 grudnia 2009 (poniedziałek, godz. 18:30)
Pokaz slajdów dziewczyn z podróży połączony z wernisażem fotograficznym pt: "Portrety Azji" autorstwa: Małgorzaty Pianowskiej i Emanueli Karpińskiej: - pewnego letniego poranka, w lipcu 2008 roku wyjechałyśmy podbijać Azję. Na kontynencie azjatyckim spędziłyśmy pół roku, odwiedzając: Tajlandię, Laos, Wietnam, Kambodżę oraz Indie.
Przekazane za sprawą: globtroter.onet.pl

Krosno - 14 grudnia 2009 (poniedziałek, godz. 18:00)
Prelekcja Jakuba Pająka "Solna karawana, Mali". W północnej części Mali regularne karawany liczące do kilkuset sztuk dromaderów wciąż przemierzają pustynny szlak z Timbuktu (bądź innych miejscowości nad Nigrem) do położonych w głębi Sahary kopalń soli Taoudenni (blisko 1500 km tam i z powrotem). W jednej z takich wypraw brał udział autor prelekcji, który przez ponad sześć tygodni podglądał codzienne życie na solnym szlaku jako pomocnik/poganiacz wielbłądów/… w prowadzonych przez Maurów karawanach.

Kraków - 14 grudnia 2009 (poniedziałek, godz. 20:00)
"Na dachu Alp czyli 52 kilometry spełnionych marzeń Łukasza Supergana", który mówi: Planując samotną wyprawę w Alpy myślałem z początku o wejściu na jedną, dwie góry. Wrodzona żądza wrażeń kazała jednak spróbować czegoś więcej. Trzy? Pięć? A czemu nie dziesięć lub więcej?
Dodatkowe atrakcje:
- o 19:00: wieczór autorski z Mieczysławem Żbikiem, autorem albumu "TATRY. Cztery pory roku";
- po slajdach: spotkanie dla grupy fotografujących podróżników, porady i wskazówki dla wszystkich prowadzą Monika Oleksy i Jerzy Stokowski.
Przekazane za sprawą: Klub Podróżników "Śródziemie"

Warszawa, 14 grudnia 2009 (poniedziałek, godz. 18:00)
"Problemy gospodarcze współczesnej Indonezji. Dlaczego Indonezja nie może być drugimi Chinami?" - w Galerii Azjatyckiej Muzeum Azji i Pacyfiku odbędzie się spotkanie z ekspertem Centrum Studiów Polska Azja Sergiuszem Prokuratem, autorem wielu artykułów (prasowych i naukowych) poświęconych Malezji i Indonezji, w tym także szeroko komentowanego w polskim internecie artykułu o malezyjskim cudzie gospodarczym.
Przekazane za sprawą: blogu Muzeum Azji i Pacyfiku

Warszawa, 15 i 16 grudnia 2009 (wtorek, środa - godz. 18:30)
W ramach IV cyklu spotkań organizowanego przez Akademicki Klub Turystyczny SGGW będzie można spotkać się i posłuchać:
we wtorek Marka Kamińskiego, w środę: Annę Czerwińską wraz z Jerzym Natkański i Zbigniewem Bąkiem.
Przekazane za sprawą: Wspinanie.pl

Wrocław - 15 grudnia 2009 (wtorek, godz. 19:00)
Gościem kolejnego Spotkania z Górami będzie słynna polska himalaistka Kinga Baranowska, która przedstawi prelekcję pod tytułem "Na najwyższych szczytach świata". W tym roku Kinga Baranowska stanęła jako piąta kobieta na świecie i pierwsza Polka na szczycie Kanczendzongi. Szczyt trudny, uważany za górę, która "nie lubi kobiet". Dla polskich wspinaczy to góra o szczególnym znaczeniu – przed Kingą zdobyli go jedynie Jurek Kukuczka, Krzysztof Wielicki i Piotr Pustelnik. To na również Kanczendzondze, siedemnaście lat temu, zaginęła wielka himalaistka, Wanda Rutkiewicz. Kinga swoje wejście na wierzchołek zadedykowała właśnie Jej.
Przekazane za sprawą: globtroter.onet.pl

Kraków - 15 grudnia 2009 (wtorek, godz. 19:00)
523 dni wokół Azji – spotkanie z Emilią Maciejczyk i Tomaszem Nasiółkowskim, którzy w ciągu półtorej roku przemierzyli różne zakątki Azji korzystając m.in. z możliwości wynajęcia prywatnej kanapy u ludzi z różnych stron świata należących do Couchsurfing. Pokaz z podróży został wyróżniony na Wrocławskim Festiwalu Podróży „TuiTam” w listopadzie tego roku.
Przekazane za sprawą: Peron4.pl

Kraków - 16 grudnia 2009 (środa, godz. 18:00)
Tybet i Indie - w krakowskiej Księgarni Pod Globusem (jest też strona bloga - ale chyba za rzadko aktualizowana) odbędzie się spotkanie z autorami albumów Wydawnictwa Bezdroża w serii "Obrazy Świata". Marek Kalmus opowie o Tybecie i swojej książce pt. "Tybet. Legenda i rzeczywistość". Emilia i Rafał Kubikowie zaprezentują autorski album "Indie. W poszukiwaniu sacrum".
Przekazane za sprawą: Bezdroża.com

Toruń - 16 grudnia 2009 (środa, godz. 20:00)
Pokaz slajdów z cyklu "Jak spełniały się marzenia..." Tematem najbliższego spotkania będą Włochy północno-wschodnie. Prezentuje Grzegorz Kwiatkowski. Odwiedzić będzie można Nizinę Padańską i Alpy, sławne miasta, jak Wenecja czy Rawenna oraz zapomniane, acz bardzo urokliwe wioski położone gdzieś, w górskich dolinach. Dzień później klub zaprasza na wigilię, a wspominam o tym, bo zaproszenie na blogu "Klubu Bezdroża" może być zachęcające dla panów w związku z wizytującymi: "Mikołaj/Gwiazdor/Dziadek Mróz/Śnieżynka Playboya (co kto woli)"
Przekazane za sprawą: globtroter.onet.pl i bezdroza.blog.pl

Poznań - 16 grudnia 2009 (środa, godz. 19:00)
"Islandia w Poznańskim Klubie Podróżnika" - Wojtek Tarkowski opowie i pokaże fotografie ze swojej podróży po Islandii: „Kraina, jaką zobaczyłem jest jedynym miejscem w swoim rodzaju na całej planecie. Mnogość dziewiczych, surowych krajobrazów, które potrafią się całkowicie zmieniać na przestrzeni 100 km po kilka razy, symbioza jaka łączy człowieka z przyrodą, którą w każdej chwili może bezlitośnie zakłócić życie wybuchem wulkanu sprawiają, że ten 330 tysięczny kraj trzeba zobaczyć na własne oczy”.
Przekazane za sprawą: globtroter.onet.pl

Warszawa - 16 grudnia 2009 (środa, godz. 18:00)
Dziennikarze O Afryce - Jeden Kontynent Wiele Twarzy - Fundacja "Usłyszeć Afrykę" i Klub Podróżnik zapraszają na wieczór dla dziennikarzy i dla wszystkich chcących się dowiedzieć jak powinno mówić się o Afryce.
Przekazane za sprawą: Klubu Podróżnik w Warszawie
(Andrzej - z podziękowaniami za zaproszenie na fb!)

I jeszcze Warszawa, ta Warszawa... - z wpisu na Peronie4:

12 grudnia 2009 - Ekwador Wulkaniczne wakacje
Spotkanie z Iwoną Szumacher, godz. 18:00
Klub Jarema, wieża kościoła św. Anny w Warszawie, ul. Krakowskie Przedmieście 68, 3 piętro

13 grudnia 2009 - Bliski Wschód szlakiem karawan, meczetów i kadzideł
Spotkanie z Mariuszem Jachimczukiem, godz. 12:00 (bilet 12 zł)
Kino Wisła, Plac Wilsona 2

13 grudnia 2009 - "Inny Afganistan" spotkanie z Bartłomiejem Tofelem, godz. 12:00, (bilety 6/4 zł)
Klub Podróży Horyzonty, Muzeum Ziemi PAN w Warszawie, Aleja Na Skarpie 20/26

15 grudnia 2009 - Zdobycie Mt Blanc i Elbrusa!
Spotkanie z Marysią Hrynkiewicz, Piotrem Gogolewskim, Jackiem Batorem, Przemysławem Lorancem, Wojciechem Paczosem, godz. 19:00
Budynek główny SGH, AULA B

15 grudnia 2009 - Tajlandia Zmierzch i brzask. Notes z Bangkoku
Spotkanie z Krystyną Żurek-Góralczyk i prof. Bogdanem Góralczykiem, godz. 18:00
Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie, ul. Freta 5

20 grudnia 2009 - Norwegia słońcem malowana: rowerowe opowieści
Spotkanie z Przemkiem Pawłuckim, godz. 12:00
Kino Wisła, Plac Wilsona 2 (bilet 12 zł)

Piotr Kruczek
travel geek - dołącz na: TWITTER & BLIP & FACEBOOK & GOLDENLINE

Travelosfera 1 #socialmedia - o co w tym chodzi

2009-12-07T02:36:00.000-08:00

Moja "travelosfera" czyli prywatno-publiczny wgląd w to co czasem w podróżniczo-turystycznym świecie piszczy, w to co zwykle bardziej niż mniej warte polecenia w temacie travel w szeroko pojętym social media na: twitter, facebook, blip, flaker, blogosfera, relacje i reportaże i inne. O co chodzi? M.in. o okienka po prawej, np. trzecie od góry to moja lista na twitterze (możesz ją subskrybować) TravelPeople - spora grupa ciekawych ludzi (redaktorzy, travel-menadżerowie, bloggerzy, podróżnicy związani z takimi nazwami jak: LonleyPlanet, Frommers, Guardian, NewYorkTimes, Boots N All, Matador Network, Gap Adventures, Conde Nast Traveler) rozmawiająca i ćwierkająca o masie ciekawych rzeczy w temacie "travel" na świecie.

Zaczynając od linków:
wefollow/travel - podobno najbardziej wpływowi w temacie travel
tweetmeme - czyli najgorętsze w temacie travel linki na Twitterze
Johnny Jet's Twitter Travel Resource Page - Johnny Jet sporo tego nazbierał :)
#podróże - na BLIPie
flaker/PLProTravellers - moje twity, blipy, blogi i readery :) czyli zflakerowana i zebrana bieżąca działalność własna i podglądana i polecana

Facebook

Przede wszystkim więc chodzi o to by wiedzieć więcej! I by się na internetowych turystycznych szlakach nie zgubić (a poczucie zagubienia w sporym natłoku informacji może pojawić się szybko). Do niedawno sam nie wiedziałem jaki temat "podróże" znajduje oddźwięk w internecie. Dopóki nie postawiłem sobie zadania porządkowania dla siebie tych informacji na stronie -> PL Professional Travellers on FACEBOOK. Idea była taka by wymieniać się informacjami i linkami na temat różnych krajów. W tym celu do życia zostało powołane forum dostępne pod adresem DużoPodróży.pl - zakładam, że będzie m.in. przeze mnie dalej intensywnie wzbogacane.

TWITTER

W drugiem rzucie założyłem konto -> @PLProTravellers na ćwierkającym (*z angielskiego twitt = ćwierkać) serwisie mikroblogowym TWITTER. Polaków może tam jeszcze nie tak wielu, znaleźć nas można m.in na polskiej stronie Twitt.pl. Sam się właśnie w ten sposób połączyłem jako 5783-ci polski użytkownik (oczywiście Polaków korzystających z tego portalu jest znacznie więcej) i dołączyłem do "fanów" tego serwisu na facebooku jako... 86 fan. Ot jeden z mnóstwa kroczków, które codziennie można robić łącząc się z innymi.

Fans & followers

W obu tych serwisach łączenie się z ludźmi to właśnie to - cel i przyczyna (motywacje są oczywiście różne). Bycie fanem na facebooku, "followersem" na twitterze (ang. follow = podążać za) to obustronna interakcja pozwalająca na śledzenie tego co pisze, publikuje, przekazuje, poleca osoba obserwowana. To też wyraz zainteresowania fana/obserwatora dla autora / produktu / bloga / wydawcy / etc. (z którego oczywiście można się wycofać), wreszcie to także wejście w mikrospołeczność wokół osoby lub marki której obserwację się rozpoczyna. Na ten temat Seth Godin jeden ze znanych bloggerów napisał nawet książkę o "mikroplemionach". Autor w niej przekonuje, że nastanie ery Internetu oznacza kres ery marketingu masowego i przywraca do życia wspólnoty z zamierzchłej przeszłości... plemiona. Ustanowione na bazie wspólnych idei i wartości, plemiona dają zwykłym ludziom moc przewodzenia i dokonywania wielkich zmian. Czyli przez takie portale społecznościowe możemy zakładać własne wirtualne własne plemiona! Tak więc zapewne najpierw warto nauczyć się trochę zasad postępowania i potem można już zostać wodzem... A bycie wodzem to oczywiście poważne zobowiązanie! Jeśli więc wódz chce abśmy go słuchali musi po pierwsze do nas mówić, po drugie mówić mądrze albo przynajmniej ciekawie. Dlatego w tym całym biznesie mocno się liczy aktywność "wodzów" czyli tych, którzy chcą byśmy za nimi podążali i się z nimi łączenia. A efekt takiego łączenia i następnie rozsyłania plemiennych idei dalej, jako że rzecz się dzieje w internecie - można oczywiście zobaczyć np. w formie doskonałej interaktywnej wizualizacji efektu cytowania jednych użytkowników przez drugich(na skromnym przykładzie konta PLProTravellers na twitterze).

Dowiedz się więcej o twittującym

Internet szybko prawdę Ci powie jeśli np. używasz twittera. Mi powiedział dzisiaj, że: Right now, Piotr Kruczek is tweeting about #travel, #traveltuesday, and travel. Piotr Kruczek is a moderate Tweeter with an average of 6.04 tweets per day, and tends to be very social. Piotr Kruczek frequently uses hashtags, and is an endless source of URLs. Updated 2 minutes ago (Tue 8 Dec 2009 01:13:44).

A co mówi teraz, kiedy to czytasz? Sprawdź :)

Mamy też i polskie serwisy mikroblogowe. O tym w kolejnej notce.

Polecane w temacie #travelosfera:

Piotr Kruczek
travel geek - dołącz do mnie na: TWITTER & BLIP & FACEBOOK & FLAKER & MYBLOGLOG & GOLDENLINE & SOUP & BLOX

POWRÓT NA STRONĘ GŁÓWNĄ

POWIĄZANE ARTYKUŁY

Najsłynniejsza blondynka wszystkich dżungli - czyli o książkach Beaty Pawlikowskiej

2009-12-04T06:04:00.000-08:00

Beaty Pawlikowskiej – najsłynniejszej blondynki w dżunglach tego świata , przedstawiać zapewne nie trzeba. Za to warto zobaczyć relację z premiery jej ostatniej książki "W dżungli niepewności", która odbyła się 29.XI.20009 w Warszawie: tekst i wideo, i parę słów od autorki oraz różnych recenzentów.

Źródło: Klub Podróżników Śródziemie @ youtube

Mimo że premiera książki odbyła się w Warszawskim Klubie "Podróżnik na Chłodnej", filmowe relacje w internecie nadał krakowski Klub Podróżników "Śródziemie" to nie jest to książka o podróżach. Chyba, że w głąb siebie. Tak mówi Beata Pawlikowska o swojej książce: "(...) to zapis mailowej rozmowy, którą zaczęłyśmy wtedy prowadzić. To jest prawdziwa historia o tym, że warto szukać swojego szczęścia, ale i o tym, że nie znajduje się ono w innych ludziach, ani w odchudzaniu, ani w pokonaniu żadnej przeszkody, którą człowiek przed sobą podświadomie stawia. Jest to prawdziwa opowieść o pozbywaniu się wewnętrznych barier i odkrywaniu swojego prawdziwego »ja«, czego Wam i bohaterce tej książki, Monice, życzę z całego serca". Warszawskie spotkanie z czytelnikami i miłośniczkami podróżniczki poprowadził Tomek Raczek, bardzo fajnie też opowiedział o książce w załączonej wyżej wideo rozmowie z Andrzejem Wnękiem, organizatorem imprezy - polecam zobaczyć.

Co zaś o książkach Pawlikowskiej, których jest sporo, sądzą - załóżmy - anonimowi czytelnicy (żadni tam mądrzy recenzenci). Oto kilka cytatów z forumksiążki.pl - z dyskusji w wątku "literatura podróżnicza":

karolina_: Pawlikowska-moja idolka! Pawlikowska-moja idolka! Pisze bardzo ciekawie. I ja czytałam "Blondynka na Kubie". Ta ksiązka akurat nie należy do tych moich ulubionych, ale są gusta i guściki. Za to baaardzo polecam "Blondynka śpiewa w Ukajlai" i "Blondynka w dżungli".

Alvan Zethiar: Pawlikowska jako podróżnicza może być uważana (przynajmniej według mnie) jako wzór.Lecz jako pisarka nie jest już tak dobra.Kiedy czytałem jej książkę "Blondynka u Szamana" jakoś nie przemówiła do mnie.

PaniJesień: Moim zdaniem książki Pawlikowskiej kładą szczególny nacisk na jej własne subiektywne odczucia, troszkę omijając panujące zwyczaje itp. aspekty danego miejsca. Nie chodzi mi o to, że wolę podręcznikowe informacje, ale lubię, gdy jest przedstawiony jakiś problem i sama mogę dojść do odpowiedniego wniosku ;) Np. "Blondynka Tao". Najbardziej zapamiętałam tylko to, że zewsząd atakowały krwiożercze pijawki, jeden ze współtowarzyszy był mięczakiem, wszędzie było błoto zaś za autorką chodził ciągle jakiś Azjata. Jeśli miałabym przeczytać coś powtórnie, to ewentualnie "Blondynka śpiewa w Ukajali". Bardziej mnie wciągnęła i w pewnym stopniu ukazała peruwiański świat.

natalia392: Całkiem nie dawno przeczytałam jej najnowszą książkę "Poradnik Globtrotera". Hmmm... w sumie fajnie się ją czytało. Autorka dosyć wyczerpująco omawiała dany temat co było trochę irytujące (np. pisząc o pakowaniu miałam wrażenie, że czytam ciaglę to samo, ale być może to były tylko moje odczucia). Natomiast niektóre rozdziały bardzo mi się spodobały ("Egzotyczne obyczaje" czy dział o chorobach tropikalnych. Drugą książkę kupiłam razem z National Geographic ("Blondynka śpiewa w Ukajali"). Również podobała mi się. Szczególnie na końcu zaskoczyły mnie nie które przepisy :D (np. ta faszerowana świnka morska.

Anka20 Czytałam kilka jej książek i bardzo mi się podobały. Najmniej chyba "Blondynka u szamana". W książce "W dżungli życia" zamieściła fragmenty swoich opowiadań i to jest według mniej zdecydowanie najlepsza część jej twórczości. Polecam.

Marigold Czytałam tylko "Blondynka śpiewa w Ukajali".(...) Pawlikowska pisze lekko, ale nie zapomina o istotnych kwestiach. I tak, to też jest moje Peru. I jak będę mieć czas, chętnie poczytam jej pozostałe książki.

Iiks: Lubię jej książki. Mnie mocno wciągnęły - przenoszą mnie tam, gdzie ona była i czuję się, jakbym właśnie to ja za nią szedł.

barwinka: Skończyłam czytać "Blondynkę w dżungli". Książka ciekawa, pisana krótkimi zdaniami. Jest to moja pierwsza jej książka także porównania nie mam. Ktoś wcześniej pisał, że za dużo tutaj jej własnych odczuć a za mało opisów. No cóż chyba trafiłam w takim razie na lepszą z jej książek. Były tutaj co prawa i jej przemyślenia, odczucia itp. ale było wiele opisów życia codziennego mieszkańców, dżungli...
Porównywałam ją mimowolnie z Cejrowskim, choć chyba nie jest to najlepsze wyście. On jest zabawiniejszy i bardziej wciąga. Ale myślę, że nie poprzestanę na tej książke i jeszcze sięgnę po Pawlikowską.

pif-paf: Jest dobra,ale lepiej pisze Cejrowski:)

elfrun: Ktos pytal wczesniej o to czy Beata Pawlikowska uczestniczyla w jednej z wypraw Cejrowskiego. To wysoce prawdopodobne poniewaz jest jego byla zona.

Jak dla mnie te opinie są czasem naprawdę urocze w swojej szczerości i bezinteresowności, w większości po ich przeczytaniu chyba naprawdę może się zacząć chcieć zabrać za te książki Beaty jeśli ich jeszcze ktoś nie czytał (powyższe zapisy zachowane częściowo w oryginalnej pisowni).

Jej najnowsza książka podróżnicza (z pażdziernika 2009) to natomiast: "Blondynka na safari".

Źródła foto & okładki książek: www.beatapawlikowska.com

30 miejsc - 30 rodzin - 30 dni w Brazylii.

2009-12-01T02:12:00.000-08:00

1 i 16.XII w Krakowie, niedawno w Raciborzu - bo stamtąd pochodzi - Bartek Konczenasz autor Projektu 30 Idea w ramach którego rewelacyjna - jak pisze Przemek z exploracje.com - wystawa fotograficzna z Brazylii. Będzie ją można zobaczyć w Krakowie w kawiarni Eszeweria przy ulicy Józefa 9 o godzinie 19:00. Ale podróż i fotografie to nie wszystko!

Chodzi o coś więcej. Chodzi o pomysł na podróż, a nie o spędznie czasu "surfując i wylegując się na plaży". Bartek, 21 letni student medycyny, w ciągu 30 dni w Brazylii odwiedził 30 miejsc i spotkał 30 rodzin. Tak mówi o tym:

(...)Wyjazd każdego dnia i w każdym detalu był o niebo bardziej spontaniczny, a niżeli mogłem się tego spodziewać.

Wszystko zaczęło się w "jakiś" sposób w Ameryce Środkowej, a następnie planowo wkroczyłem na teren samby, kokosów i uśmiechu. Udało mi się przejechać tysiące kilometrów, odwiedzić ciekawe miasta, wyspy i najmniejsze wioski.

Jednak, największy wkład w całość mieli ludzie, których poznawałem, z którymi mieszkałem i którzy potrafili przekazać, czym dla nich są szczęście, radość i problemy. Byli to rybacy, surferzy, ksiądz i wielu innych równie interesujących osobowości.

Na stronie projektu znajdziesz ciekawy cytat obrazujący klimat Bartka podróży i jego cech osobowości, które sprawiły, że dzisiaj przekazuje innym swoje doświadczenia i patrzenie na świat: "kiedy miałem 5 lat moja mama zawsze powtarzała, że szczęście jest sekretem życia. Kiedy poszedłem do szkoły, pewnego dnia mieliśmy napisać kim chcemy zostać kiedy dorośniemy. Odpowiedziałem, że chciałbym być szczęśliwy. Powiedzieli mi, że nie zrozumiałem pytania, a ja im odpowiedziałem, że to oni nie rozumieją życia".

Na onetowym globtroterze przeczytać można:

Projekt 30 idea czyli śmiech to zdrowie - Kraków, cafe Eszeweria, ul. Józefa 9

1 grudnia o 19.00 w cafe Eszeweria w Krakowie przy ul. Józefa 9 odbędzie się kolejna odsłona projektu 30idea Bartka Koczenasza, który w tym roku zagościł na brazylijskim wybrzeżu. Otwarta zostanie wystawa 30idea połączona ze slajdowiskiem w j. angielskim. Wystawa będzie wisieć do 16 grudnia, a jej zamknięcie będzie połączone ze slajdowiskiem w j. polskim.

Wystawa fotografii Bartka Koczenasza powstałych w ramach projektu 30idea, który w tym roku zagościł na brazylijskim wybrzeżu, jest obecna również w cafe Philo w Krakowie przy ul. św. Tomasza 25.

Plan

1.12 Wtorek / Tuesday

* 19.00 Otwarcie wystawy fotografii "30idea" ("30idea" Photography exhibition opening)
* 20.00 - 22.00 slajdowisko na temat projektu "30idea" w j. angielskim (slideshow presentation about the "30idea" project in English)

16.12 Środa / Wednesday

* 20.00 - 22.00 slajdowisko na temat projektu "30idea" w j. polskim (slideshow presentation about the "30idea" project (in Polish)
* Podsumowanie wystawy "30idea" ("30idea" Photography exhibition summary)
Udostępnij

Podróżnicza Polska - 30.XI.2009

2009-11-30T02:03:00.000-08:00

Ostatni poniedziałek i zarazem ostatni dzień listopada to podróżnicze spotkania: z Jackiem Pałkiewiczem w Bolesławcu, w Krakowie z podróżnikami wracającymi Turcji, Syrii i Jordanii oraz z Piotrem Kossowskim, zaś w Zakopanem z Markiem Tomalikiem.

***

Bolesławiec: 30 listopada 2009, godz. 17 - Miejska Biblioteka Publiczna "Galeria Format"
Spotkanie z Jackiem Pałkiewiczem

Jacek Pałkiewicz jest reporterem, odkrywcą i członkiem elitarnego Królewskiego Towarzystwa Geograficznego w Londynie. Od ponad 30 lat przemierza peryferie świata. Żeglarz, karateka, pilot szybowcowy. Autor wielu książek. Pisuje na łamach poczytnych periodyków europejskich.

Prekursor pierwszej szkoły survivalowej w Europie. Samotnie przepłynął Atlantyk 5-metrową łodzią ratunkową. Poznał największe dżungle naszej planety. Dotarł na biegun zimna na Syberii. Szkolił kosmonautów i elitarne jednostki specjalne. Kierował wieloma wyprawami. W 1996 r. odkrył źródło Amazonki.

W poniedziałek, 30 listopada, w Galerii Format (Miejska Biblioteka Publiczna, ul. Sądowa) Pałkiewicz spotka się z bolesławianami dwukrotnie. Początek pierwszego spotkania o 11:00, drugie rozpocznie się o 17:00.
Źródło: info & foto

***

Kraków: 30 listopada 2009, godz. 19 - - Klub Podróżników "Śródziemie"
Slajdowisko "Turcja-Syria-Jordania

W cyklu poniedziałkowych spotkań w krakowskim Klubie Podróżników "Śródziemie" slajdowisko Turcja-Syria-Jordania z Łukaszem Beluchem i Agnieszką Rajwą, którzy także zaprosili gościa Piotra Kossowskiego - autora książki "Tygiel" (w ten sam sposób sygnującego zarazem swoją firmę podróżniczą MeltingPot.pl).
więcej...
Źródło: info & foto

***

Zakopane: 30 listopada 2009, godz. 19:00 - Teatr Witkacego
Klub Podróżnika Shackleton - spotkanie z Markiem Tomalikiem

Klub Podróżnika Shackleton zaprasza na spotkanie z Markiem Tomalikiem, który zabierze nas w podróż Śladami Pawła Edmunda Strzeleckiego - po bezdrożach i najdzikszych ostępach najmniejszego kontynentu. O wyprawie przeczytasz na już chyba dobrze "wiekowej" stronie: Australia-przygoda.com.

Marek Tomalik - podróżnik, dziennikarz National Geographic, autor setek publikacji o tematyce podróżniczej. Miłośnik i znawca Australii, z wykształcenia geolog. Organizator i kierownik wypraw w australijski outback - m.in. "Australia Zachodnia 2002" nagrodzonej prestiżowym Kolosem, "Śladami Strzeleckiego 2004" - wyróżnienej Kolosem. Od 2001 roku prowadzi Klub Podróżnika - Shackleton. Pomysłodawca i współorganizator odbywającego się od 2003 roku Festiwalu Podróżników 3 Żywioły w Krakowie i Srebrnej Górze w Sudetach.
Więcej...
Źródło: info & foto 1 & foto 2

Kinga i Chopin - autostopem dookoła świata

2009-11-28T01:46:00.000-08:00

Pojechali. Poznali świat, a ten zainspirował ich do czegoś więcej. Los im w tym przeszkodził. Można będzie o tym posłuchać dzisiaj 28 listopada o 14:00 w audycji Między Biegunami w Radiu Kraków Więcej również w tej notce.

O pięcioletnich podróżach tej dwójki można poczytać w książce "Prowadził nas Los" a zdjęcia i wspomnienia tych podróży oraz efekty działań Kingi, jej przyjaciół i rodziny - naznaczonych smutnym odejściem tej nietuzinkowej podróżniczki w Afryce - można zobaczyć na stronie relacji z podróży: Autostopem w Świat oraz na Kingafreespirit.pl gdzie znajdziesz wspomnienia jej Matki, która ruszyła śladami córki. To wszystko zaowocowało różnymi działaniami, dzisiaj realizowanymi przez fundację FreeSpirit

W marcu 2004 roku Kinga i Chopin otrzymali Kolosa w kategorii “Podróże”. Jak napisał członek kapituły Maciej Kuczyński:

“nagroda Kolosów jest najlepszym wyróżnieniem dla tych, współczesnych nam ludzi, którzy podobnie, jak ich poprzednicy w całej historii ludzkości, porzucali dom i bezpieczne życie, aby wyruszać na szlak odkrywczej przygody, nieprzetartymi ścieżkami, otwierać przed nami nowe światy i wytyczać nowe granice możliwości człowieka”.

Obszerną relację z tego wydarzenia i więcej o dwójce podróżników przeczytasz na stronie Kolosy.pl

Piotr Kruczek
travel geek - dołącz do mnie na: TWITTER & BLIP & FACEBOOK & FLAKER & MYBLOGLOG & GOLDENLINE & SOUP & BLOX

Zbłądzone wieczorne chwile: Istambuł Mickiewicza, Istambuł w "Oko świata. Od Konstantynopola do Stambułu"

2009-11-25T14:18:00.000-08:00

Zbłądzone wieczorne chwile to dzisiaj podróże w czasie i przestrzeni - czyli Istambuł dzisiaj i wczoraj za sprawą recenzji książki: “Oko Świata. Od Konstantynopola do Stambułu” Maxa Cegielskiego.

Smacznie! Książka wydana w kwietniu tego roku [2009] już została doceniona niepoślednią Nagrodą im. Beaty Pawlak za to - jak napisała Kapituła - że: "Razem z Cegielskim przeszliśmy daleką drogę. Od wędrówki do Indii, gdzie się wybrał by szukać samego siebie, przez Pakistan - to już było odkrywanie tajemniczego świata absolutu i mistyki – po Turcję, zdawałoby się bliższą, odkrytą, oswojoną. Cegielski pokazał nam jednak jak niewiele o Turcji, Turkach i ich stolicy wiemy. Jest typem dobrego podróżnika, któremu nie przeszkadzają spotykani po drodze ludzie. Nie odpycha ich, bo zasłaniają piękny widok. Przeciwnie, pozwala im mówić. Miejsca wypełniają się życiem. Mówi się, że podróże kształcą. Z Maksem Cegielskim na pewno."

Dla zachęty wystarczą być może same cytaty z dwóch recenzji (z których - nie dziwne - jedna wręcz przypadła do gustu także samemu autorowi - zobacz: link).

Żeby przyszłemu czytelnikowi nie psuć przyjemność z uczty nad książką, pozostaje przed podaniem dania przytoczyć kilka jego zapowiedzi i zachwalań - przepraszam, że tak wiele, ale naprawdę zapowiadają bardzo interesujące spotkanie z Istambułem:

(...) okazuje się, że [Cegielski czyli autor] nie tylko ma bardzo dobre pióro i umysł otwarty na kulturową inność, ale i podejście] do opisywanej materii nieco przypominające postawę Ryszarda Kapuścińskiego: ową specyficzną mieszankę humanizmu, empatii, zrozumienia i dociekliwości.

(...)autor nie jest li tylko turystą, ale również wnikliwym analitykiem żywo zainteresowanym miastem, w którym wciąż, od setek lat, ściera się postępowość z zaściankowością, hipernowoczesność z odległą przeszłością, Europa z Azją. Stąd książka Cegielskiego to nade wszystko dialog z głęboko zakorzenionym w zachodniej świadomości wizerunkiem orientu. Orientu a’la lord Byron, orientu jako miejsca zakazanych uciech, malowniczej i baśniowej krainy, do której przybywają spragnione odmienności i egzotyki dusze z cywilizowanego Zachodu. Cegielski go bezlitośnie demitologizuje.

(...) Współczesnych mieszkańców Stambułu bowiem nie interesuje dawna bizantyjska czy sułtańska świetność, której śladów z kolei doszukują się masy turystów domagające się wschodu a’la Byron. Serce współczesnego orientu bije gdzie indziej.

(...) Cegielski wsłuchuje się w miasto, jego etniczną i wyznaniową różnorodność. Pokazuje jak bardzo było to niegdyś miejsce tolerancyjne i jak wiele od tamtego czasu się zmieniło.

(...)Pokazuje się, że Paryż na Azję trzeba pozmieniać, aby się do Warszawy dostać. Tak najnowsza jeografia uczy"(A. Witkowska, Mickiewicz słowo i czyn, s. 281). Zachód nie po raz pierwszy zawiódł polskie ambicje. Należało je umieścić w innym regionie świata. Wyruszyli więc do Stambułu, jak zresztą pokazuje Max Cegielski bardziej to był Konstantynopol niż Stambuł.

(...)Cegielski dociera do dzielnic, których nie ma na mapie dawnej stolicy Imperium Osmańskiego, do których nawet jego przewodnicy nie szczególnie znają. Taką dzielnicą jest Gazi Mahalesi. Nie dosyć, że dzielnicy nie ma, to jeszcze Cegielski wybiera sobie rozmówców, którzy we współczesnej Turcji nie są mile widziani. Mowa oczywiście o Kurdach. A w tle konflikt między świeckością, a religią. (...) Cegielski rozmawia nie tylko z Kurdami. W tej samej dzielnicy spotyka się z Hasanem, alewitą, menadżerem kliniki. Przybliża historię tego liberalnego odłamu Islamu.

(...) Czytając historię Apapa, szefa herbaciarni, nawet jeżeli dowiaduję się, że lepiej wybierać żony spoza Stambułu, bo miejscowi młodzieńcy są za bardzo miastowi, zdemoralizowani Europą, nie dają gwarancji przedłużenia tradycji, kurdyjskości, to naturalnie jestem z Apapem.

(...)W tym sensie książka Cegielskiego jest dla mnie tym, czym w czasach wojny krymskiej Azja dla polskich emigrantów. Czytam Oko świata i chociaż naturalnie poznaję Stambuł oczami Cegielskiego, to jednocześnie jestem zmuszony do zrewidowania własnych wyborów, wykluczeń, których dokonuję codziennie, przyglądając się Polsce oczami telewizyjnych newsów, politycznych polemik, własnych obserwacji. Cegielski dokonał - mam wrażenie - niemożliwego. Pozwolił mi zrozumieć mój własny kraj.

(...)Zróżnicowany Stambuł Cegielskiego, to nie tylko zaglądanie pod podszewkę wielkiej metropolii Turcji, ale również możliwość przejrzenia się w lustrze.

Spotkanie z Maxem Cegielskim: Kraków, 17 grudnia 2009 - więcej...

Cytaty pochodzą z dwóch recenzji:
Lekturki.com: “Oko Świata. Od Konstantynopola do Stambułu” Max Cegielski
rafky.blox.pl: Paryż zmienić na Azję, czyli Cegielski w samym oku świata

Źródło fot.:
"Reporterzy Dużego Formatu – Max Cegielski" - Lektury reportera
Affordable Europe: Istanbul - New York Times
maxmasala - blog Maxa Cegielskiego
mahoney - fotoreportaż Bartłomieja Machowskiego z Kurdystanu

Podróżnicza Polska - imprezy 23-29.XI.2009

2009-11-23T03:37:00.000-08:00

Imprezy podróżnicze 23-29.XI.2009 w Krakowie, Krośnie, Wrocławiu, Warszawie i Gdyni: Norwegia, Papua Nowa Gwinea, Mont Blanc, Afryka, pontonem przez Atlantyk, spotkania autorskie, slajdowiska.

Kraków: 23 listopada 2009, godz. 19:00 - Klub Podróżników "Śródziemie"

Slajdowisko "Wieczór norweski z herbatą z gloggiem"

.. czyli relacja z wyprawy na sam kraniec Europy. Wyprawa Lalawethika challenge - podróż na europejski kraniec świata, czyli na norweski przylądek Nordkinn. Jej uczestnicy: Agnieszka Ożga, Maciej Woźnica i Renault 19 - wszyscy mają po 19 lat...
więcej...

Krosno: 23 listopada 2009, godz. 18:00, Piwnica Pod Cieniami, Rynek 5

Krośnieńskie spotkania z podróżnikami - relacja Bartłomieja Machowskiego z wyprawy na najwyższy szczyt Europy „Mont Blanc – Na Dachu Europy”

Bartłomiej Machowski – geograf, pilot wycieczek, przewodnik beskidzki, redaktor. Zakochany w Ukrainie często wędruje po Karpatach Wschodnich, ale nie tylko gdyż odwiedził również Półwysep Krymski, Kijów, Czarnobyl i Kresy Wschodnie.
więcej...

Wrocław: 23 listopada, godz. 18:00, Kawiarnia Literatka, Rynek 56

Spotkanie z Piotrem Kossowskim i Arkadiuszem Pawełkiem

Spotkanie z Piotrem Kossowskim autorem książki "Tygiel" (w ten sam sposób sygnującego zarazem swoją firmę podróżniczą MeltingPot.pl) oraz z Arkadiuszem Pawełkiem, który pontonem przepłynął Atlantyk

Warszawa: 24 Listopada godz. 19:00 - Klub Podróżnik na Chłodnej 39

"Papua. Podróż do zapomnianego świata."

"Podróż do zapomnianego świata. to historia naszej fascynacji Papuą i jej mieszkańcami. Po raz pierwszy dotarliśmy tam w 2005 roku - nasz zaledwie kilkudniowy pobyt w Dolinie Baliem zaowocował wystawą fotograficzną i dał początek życiowej pasji. Na Papuę wracamy co roku, w 2006 roku dotarliśmy na południe wyspy i tereny plemion Asmat i Korowai, rok później by przebyć wysokie pasma Gór Jayawijaya i dotrzeć do ziem plemienia Yali. W ciągu tych trzech lat Papua stała się „naszym miejscem” - mówią Anna i Jakub Urbańscy.
więcej...

Gdynia: 26 listopada o 18:00 klub Bukszpryt - przy Akademii Morskiej ul. Morska

Pokaz zdjęć afrykańskich Beaty Jakuszewskiej

Beata Jakuszewska: Zapraszam w czwartek, 26 listopada o 18:00 na mój pokaz zdjęć afrykańskich w Bukszprycie - klubie przy Akademii Morskiej w Gdyni(ul. Morska) - w ramach II Studenckich Spotkań z Podróżnikami . Oprócz moich zdjęć i opowieści o "Tribi Sun", będzie okazja zobaczyć jeszcze zdjęcia innych podróżników.
Cała impreza zaczyna się o 14:30 jak informuje organizator Naukowe Koło Turystyki i Hotelarstwa Akademii Morskiej

27 Listopada godz. 19:00 - Klub Podróżnik na Chłodnej

Wieczór autorski Beaty Pawlikowskiej.

Na dniach ukaże się nowa książka autorki: "W Dżungli Niepewności". W nasze skromne progi zapraszamy wszystkich chętnych poznać Beatę, kupić jej najnowszą książkę oraz otrzymać specjalną dedykację.
Wstęp wolny.

Źródła:
http://www.klubpodroznik.pl/
http://globtroter.onet.pl/spotkania.html

wieczór norweski, kawa w San Francisco, hadż do Mekki, lądowanie w Japonii, filmy świata w PL

2009-11-21T07:44:00.000-08:00

Poranek należy chyba zacząć od podobno najlepszej kawy w San Francisco na którą zaprasza Monika Burzyńska w swoim blogu w dzisiejszym wpisie z Kalifornii "Polska kultura kawy vs. amerykański kult kawy".

Z innych dzisiejszych ciekawych wpisów polecone na facebooku na stronie PL PROFESSIONAL TRAVELLERS - zobacz:
- 22.XI.2009 zapiski z dzisiejszego dziennika różnych podróży: Japonia, gdzie Ewa Kamila ląduje w dzielnicy rozpusty
- Kroniki egipskie: Pora na hadż (bo dzisiaj jest 5-ty dzień Dh-al-Hajj 1430 roku, czyli 22 listopada 2009 roku i czas coroczny wyjazd do Mekki dla wszystkich muzłumanów).

Wracając z Kalifornii, Japonii i Arabii Saudyjskiej do Krakowa... W poniedziałek można w Krakowie przenieść się z krakowskim Klubem Podróżników ŚRÓDZIEMIE do Norwegii. Przeczytać o tym można też m.in. na BLIPlogu Mahavatar'a który prowadzi własną stroną exploracje.com informującą także o tym ciekawym klubie.

Przy okazji więcej o tym co nowego w Śródziemiu znajdziesz na stronie KlubPodroznikow.eu, a program jest ciekawy i ciągle aktualizowany i zaplanowane są już kolejne spotkania np. na 30.XI slajdowisko Turcja-Syria-Jordania z Łukaszem Beluchem i Agnieszką Rajwą, którzy także zaprosili swojego gościa Piotra Kossowskiego - autora książki "Tygiel" (w ten sam sposób sygnującego zarazem swoją firmę podróżniczą MeltingPot.pl).

Autor Tygla wraz z Arkadiuszem Pawełkiem, który pontonem przepłynął Atlantyk będzie również w poniedziałek 23.XI we Wrocławiu w kawiarni Literatka.

Jak ktoś mieszka w Krakowie albo w Gdańsku, Poznaniu czy też w Warszawie to zapewne warto wybrać się do końca listopada na ciekawe filmy świata proponowane w kilku kinach w ramach V Festiwalu Filmy Świata ale kino.

Na koniec - z cyklu znalezione zabawne fotki z różnych stron świata:

Mołdawia - znalezione na blogu Myśli i podróże - małe i duże Darii Paprockiej.

update 20.XI

2009-11-20T12:02:00.000-08:00

Z dziennika dzisiejszych różnych podróży: zapiski z Bangkoku

.

Z dzisiejszych imprez: 20-21.XI.2009 w Katowicach: festiwal Kontynenty - slajdy z Australii i Antarktydy

Kilka słów o PL Pro Travellers

2009-11-19T17:39:00.000-08:00

Projekt PL Professional Travellers wyszedł z zawodowego zainteresowania turystyką i internetem.

Funkcjonuje od października 2009 i jest związany z aktywnością na forach i stronach podróżniczych i turystycznych, z blogosferą turystyczną i branżowymi mediami.

WIĘCEJ - zobacz, dołącz:
http://www.facebook.com/PLProfessionalTravellers
http://www.PilociWycieczek.pl
http://www.twitter.com/PLProTravellers
http://startups.tweetmeme.com/user/PLProTravellers
http://protravellers.blip.pl/
http://delicious.com/plprotravellers
http://www.google.com/profiles/PLProTravellers
http://www.goldenline.pl/piotr-kruczek
http://www.PiotrKruczek.pl